ENRUFacebook
O ZWIĄZKU Kronika Związku

Pierwszy zapis świadczący o istnieniu na polskich ziemiach produkcji szkółkarskiej pochodzi z końca XVIII wieku, natomiast dynamiczny jej rozwój nastąpił w połowie XIX wieku.

Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, w 1924 roku zawiązano w Warszawie pierwszą ogólnopolską organizację – Polski Związek Wytwórców Drzew i Krzewów. Jego pierwszym prezesem był aż do śmierci Piotr Hoser. Celem Związku było uporządkowanie żywiołowego rynku, przestrzeganie doborów roślin, wprowadzenie norm jakościowych i kwalifikacji. Od 1926 roku jego członkowie umieszczali na cennikach i katalogach znak związku, gwaranta wysokiej jakości roślin i zawodowej rzetelności.

W okresie międzywojennym nastąpił także rozwój szkółkarskich specjalizacji. Powstawały firmy, które produkowały byliny czy też podkładki. Istniały szkółki drzew owocowych prowadzone na najwyższym poziomie. Ich właściciele byli wybitnymi pomologami, uczonymi i eksperymentatorami.

W pierwszej połowie XX wieku wprowadzono do handlu wiele cennych polskich odmian roślin ozdobnych, znanych i stosowanych do dzisiaj. Między innymi Fraxinus pensylvanica ‘Crispa’, Robinia pseudoacacia ‘Rozynskiana’, Thuja occidentalis ‘Aurescens’, Thuja occidentalis ‘Hoseri”, Betula ‘Hoseri’, Picea pungens ‘Białobok’.

Po drugiej wojnie światowej produkcja szkółkarska w Polsce nie mogła się rozwijać. Jej ożywienie – zarówno prywatnej jak i państwowej nastąpiło dopiero po roku 1956. W latach 60. XX wieku odnotowano dynamiczny postęp w szkółkarstwie róż. Poziom ich produkcji podnosił się między innymi dzięki kwalifikacji szkółek. W latach 70. produkcja oraz eksport róż szybko rosły, rozwijała się też produkcja liściastych drzew i krzewów.

Pogłębiający się kryzys ekonomiczny kraju w latach 80. spowodował trudności ze zbytem roślin i wyraźne załamanie produkcji drzew i krzewów.
Po 1989 roku przed szkółkarzami stanęły nowe wyzwania i szanse. Wykorzystali je i dzięki temu szkółkarstwo jest najszybciej rozwijającą się dziedziną ogrodnictwa w Polsce.

Związek Szkółkarzy Polskich został powołany jesienią 1991 roku przez kilkunastu producentów szkółkarskiego materiału ozdobnego. Bardzo dobrze wpisał się w historię polskiego szkółkarstwa, stając się spadkobiercą tradycji i spuścizny tej branży.

Od początku założono, że członkowie Związku muszą spełniać wysokie wymagania etyczne i zawodowe. Świadomie ukształtowano stowarzyszenie jako organizację non-profit, aby ułatwić realizację głównych celów, to jest współpracę i wzajemną pomoc członków stowarzyszenia oraz integrowanie środowiska. Pomysł powołania takiego stowarzyszenia był zgodny z oczekiwaniami szkółkarzy, którzy - rozrzuceni po kraju - nie mieli poczucia wspólnoty celów i solidarności zawodowej.

Na początku  w Związku było zrzeszonych 53 członków. W chwili obecnej Związek Szkółkarzy Polskich jest największą organizacją szkółkarską w Polsce.

W miarę rozwoju stowarzyszenia wytyczano nowe cele działalności, takie , jak:
 

  • popularyzację wiedzy o drzewach, krzewach i bylinach w społeczeństwie
  • ułatwienie kontaktów między producentami i handlowcami
  • poprawę jakości materiału szkółkarskiego
  • zwiększenie asortymentu roślin produkowanych w szkółkach
  • unowocześnianie technologii produkcji roślin

W chwili obecnej nietrudno znaleźć gospodarstwa, które osiągnęły standard zachodnioeuropejski. Stale podnoszona jest jakość towaru i rośnie dbałość o przygotowanie roślin do sprzedaży. Powstaje coraz więcej specjalistycznych szkółek.

Główne działania, z których znany jest Związek to:
 

 

 
zamknij
Ta strona używa cookie. Dowiedz się więcej o celu ich używania.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.