ENRUFacebook
O ROŚLINACH Zalecenia jakościowe Pojęcia Ogólne
gallery

I. POJĘCIA OGÓLNE

DOROSŁY MATERIAŁ SZKÓŁKARSKI

Odpowiednio uformowane rośliny przeznaczone do sadzenia na miejsca stałe.

Drzewa
Rośliny zdrewniałe, wytwarzające jeden lub więcej pni, rozgałęziających się na pewnej wysokości.

? Korona — zespół konarów i gałęzi. Korony mogą przybierać różne formy w sposób naturalny – uzależniony od gatunku i odmiany, bądź są formowane przez szkółkarzy.
Najczęściej spotykanymi naturalnymi kształtami korony są: kulisty, jajowaty, stożkowaty i kolumnowy. Wśród koron formowanych najczęściej występują formy: szpalerowa, dachowa i kulista.
? Przewodnik — pęd główny stanowiący oś drzewa.
? Pień — nierozgałęziona dolna część przewodnika między powierzchnią ziemi a początkiem korony. Wysokość pnia u drzew determinuje ich wykorzystanie, np. u drzew alejowych musi wynosić min. 180 cm.
? System korzeniowy — podziemna część rośliny. Wpływ na rozwój korzeni ma odpowiednia agrotechnika i szkółkowanie.
? Bryła korzeniowa — część systemu korzeniowego wykopana razem z ziemią.
? Szyjka korzeniowa — część rośliny między korzeniem a pędem.
? Forma naturalna — forma drzewa zgodna z naturalnymi cechami wzrostu danego gatunku, z wyraźnie wykształconym przewodnikiem. Utrzymanie formy naturalnej nie wymaga dodatkowych zabiegów pielęgnacyjnych — cięcia lub podkrzesywania.
? Forma wielopienna — forma drzewa, które ma kilka pni wyrastających do wys. 50 cm nad szyjką korzeniową.
? Forma pienna — forma krzewu lub drzewa z wyraźnie uformowanym pniem i koroną.

Krzewy
Wielopędowe zdrewniałe rośliny, nie wytwarzające pnia ani korony. Ich główne pędy powinny wyrastać nie wyżej niż 10 cm nad szyjką korzeniową.

Krzewinki
Bardzo niskie krzewy, o krótkich, cienkich i licznych pędach.

Rośliny uprawiane w pojemnikach
Rośliny uprawiane i sprzedawane w pojemnikach, o pojemności i kształcie dostosowanym do wielkości roślin i ich systemu korzeniowego.

Rośliny uprawiane w gruncie
Rośliny uprawiane w gruncie mogą być sprzedawane bez bryły lub z bryłą korzeniową.

Rośliny pnące
Rośliny, które dzięki właściwościom czepnym lub pnącym, mogą piąć się po konstrukcjach i po gładkich powierzchniach pionowych. Rośliny pnące pozbawione podpór mogą spełniać rolę roślin okrywowych (Fot. 28, 36, 45).

Rośliny okrywowe
Niskie, płasko rosnące, pokładające się lub ścielące się rośliny, których szerokość przekracza znacznie wysokość, nadające się do okrycia gleby. Rośliny te powinny być równomiernie rozkrzewione tak, aby ich rzut pionowy był zbliżony kształtem do koła (Fot. 5-8).

Byliny
Byliny to zielne rośliny wieloletnie, które posiadają zdolność do trwałego, wegetatywnego odnawiania się bez względu na długość życia ich organów podziemnych. Dla gatunków, które mogą zimować w gruncie, ewentualnie po okryciu, w polskich warunkach klimatycznych, stosuje się termin byliny ogrodowe.
Niektóre z bylin tracą części nadziemne w zimę, a przezimowują w postaci takich organów, jak: trwałe korzenie (np. Pulsatilla vulgaris, Papaver orientale), trwałe nasady pędów wraz z korzeniami (np. Salvia nemorosa, Paeonia lactiflora), kłącza (np. Iris Barbata Elatior) oraz bulwy i cebule.
Byliny zimozielone nie tracą ulistnienia zimą.
? Rozeta — liście skróconego pędu ułożone na jednym poziomie tuż nad ziemią.
? Pąk odnawiający — pąk na korzeniu, kłączu, zdrewniałej nasadzie pędu bylin, dający początek pędom w następnym sezonie wegetacyjnym.

Organy trwałe:
? Trwałe korzenie – najczęściej korzenie główne typu palowego, zgrubiałe, z pąkami odnawiającymi po górnej stronie. Patrz korzenie mikołajka, sasanki lub maka wschodniego.
? Trwałe nasady pędów z korzeniami – grube i zdrewniałe nasady pędów tegorocznych, z pąkami odnawiającymi na samym dole wraz z korzeniami przybyszowymi, czasem korzenie są także trwałe i zgrubiałe. Patrz organy podziemne piwonii chińskiej lub
szałwi omszonej.
? Kłącze — skrócona i zgrubiała, przekształcona łodyga podziemna lub płożąca się po powierzchni ziemi, z widocznymi śladami po liściach, korzeniami przybyszowymi, najczęściej po spodniej stronie i pąkami odnawiającymi. Patrz kłącza kosaćca bródkowego.
? Cebula — silnie skrócony pęd, tzw. piętka, ze zgrubiałymi, przekształconymi liśćmi, tzw. łuskami; może być pokryta łuską ochronna. Patrz cebula czosnku, szczypiorku.
? Bulwa — organ trwały pochodzenia łodygowego, z widocznymi pąkami odnawiającymi; wypełniona jednorodną tkanką – miękiszem spichrzowym. Patrz bulwy cyklamena bluszczolistnego.

Rośliny do stosowania na formowane żywopłoty
Drzewa i krzewy charakteryzujące się łatwością równomiernego zagęszczania się po przycięciu. W zależności od gatunku, odmiany i wieku, rośliny wymagają zagęszczenia pędów już w szkółce. Osiągamy to przez odpowiednie cięcie. Sposoby cięcia kształtującego rośliny przedstawiają rysunki 8 i 9.

Rośliny formowane
Drzewa i krzewy, które są specjalnie przycinane w trakcie produkcji w celu nadania im pożądanego kształtu, np.: kuli, stożka czy przestrzennej spirali. Do formowania używane są także czasami pręty, siatki lub inne elementy konstrukcyjne. Dla podtrzymania uzyskanego kształtu należy prowadzić regularną pielęgnację (cięcie).

MŁODY MATERIAŁ SZKÓŁKARSKI
Rośliny rozmnażane generatywnie (siewki) lub wegetatywnie (sadzonki, odkłady, odrosty, okulanty, szczepy) stanowiące materiał wyjściowy do uprawy drzew i krzewów. Rośliny te nie są stosowane do nasadzeń na miejsca stałe i stanowią tylko przedmiot obrotu pomiędzy szkółkarzami.

Siewka
Młoda roślina wyrosła z nasion, przeznaczona do dalszej produkcji.

Sadzonka
Odcinek pędów, korzeni lub liści wytwarzający nowe korzenie i pędy. Rozróżniamy sadzonki zdrewniałe, niezdrewniałe (zielne) oraz korzeniowe.
? Sadzonka in vitro — sadzonka zielna uzyskana metodą kultur tkankowych w laboratorium.

Odkład
Młode rośliny, które powstają w procesie rozmnażania wegetatywnego, polegającym na ukorzenieniu
bocznych pędów rośliny przez obsypanie ich ziemią.

Odrost
Pęd wyrastający z pąka na korzeniach lub pędzie podziemnym.

Okulant
Jednoroczna roślina powstała w wyniku okulizacji.

Szczep
Roślina, która powstaje w wyniku szczepienia.

Młoda forma naturalna
Siewka lub okulant w formie naturalnej przeznaczone do dalszego szkółkowania, w wieku 2-4 lata i minimalnym obwodzie pnia 6-8 cm.


I. Pojęcia ogólne
II. Parametry jakościowe
III. Wskazania jakościowe (wymagania, sortowanie, pęczkowanie).
IV. Przechowywanie i transport.
V. Oznakowanie
VI. Specyfikacja 

 

 
zamknij
Ta strona używa cookie. Dowiedz się więcej o celu ich używania.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.