Zadrzewnia nadbrzeżna ‘Troja Black’

Zadrzewnia to rodzaj botaniczny zaliczany do rodziny przewiertniowatych, blisko spokrewniony z krzewuszkami. Zaliczają się do niego jedynie cztery gatunki krzewów,  trzy występujące naturalnie w Ameryce Północnej, głównie w Kanadzie i USA, oraz jeden gatunek mieszańcowy.

W ostatnich latach, dzięki uzyskaniu interesujących odmian ogrodowych, zadrzewnie  wreszcie zaczynają pojawiać się także poza ogrodami botanicznymi i kolekcjami miłośników rzadko spotykanych roślin. Krzewy te są bowiem doskonale przystosowane do warunków klimatycznych naszego kraju.

Wśród zalet zadrzewni, poza oczywistymi walorami dekoracyjnymi, na podkreślenie zasługuje wysoka zdrowotność krzewów, właściwie nie obserwuje się na nich występowania szkodników czy chorób, oraz ich niewielkie wymagania uprawowe.

Zaletą zadrzewni jest też ich późniejszy termin kwitnienia, zwykle rozciągający się na pełnię lata, do wczesnej jesieni. Kwiaty zadrzewni produkują nektar stanowiący pożytek dla licznych grup owadów zapylających. Wraz z buddleją Davida są prawdziwą stołówką dzikich pszczół, trzmieli, motyli i ciem.

Zadrzewnia nadbrzeżna to krzew dorastający w naturze do 2 m wysokości. Wydłużone, nakrzyżlegle ułożone liście mają do 10 cm długości i od 2 do 8 cm szerokości, są osadzone na krótkich ogonkach. Od pozostałych gatunków zadrzewni odróżnia się obustronnym owłosieniem liści. Wśród jej odmian znajdziemy kultywary o ciekawie zabarwionych liściach, jedną z nich jest ‘Troja Black’. Ten dorastający do 1-1,2 m wysokości krzew początkowo ma ciemnoczerwone liście, które w miarę rozwoju i dojrzewania stają się zielonopurpurowe i ciemnozielone z delikatnym odcieniem purpury. Na ich tle bardzo ładnie prezentują się żółte kwiaty o wąskiej rurce i dwuwargowym brzegu, tworzą się na szczytach pędów zebrane w drobne kwiatostany. Na niektórych płatkach kwiatowych występuje czerwony rumieniec. Krzew rozrasta się do szerokości 1-1,5 m, posadzony w grupach może pełnić rolę rośliny okrywowej.

Obserwując adaptację zadrzewni do warunków uprawy w Polsce można wyciągnąć wnioski, że są to rośliny bardzo plastyczne i tolerancyjne. Nie są wybredne w stosunku do podłoża, dobrze rosną niemal w każdej ziemi ogrodowej, na stanowiskach słonecznych i półcienistych. Do tego tolerują suszę, zasolenie podłoża i zanieczyszczone powietrze miejskie. Są całkowicie odporne na mróz. Odmiany takie jak ‘Troja Black’, o liściach zielonych czy czerwonych, dobrze radzą sobie z okresowym niedoborem wody bez zauważalnego uszczerbku dla ich walorów ozdobnych. Wysoka zdrowotność i brak groźniejszych szkodników czy chorób sprawia, że rośliny te są prawie bezobsługowe. Jedynym zabiegiem, który warto wykonać co roku na wiosnę, jest przycinanie wszystkich pędów na wysokości 20-30 cm od ziemi. Dzięki temu krzewy pozostaną zwarte, wytworzą liczne młode pędy i obficie zakwitną.