Choina kanadyjska

Choina kanadyjska występuje naturalnie we wschodniej części Ameryki Północnej. W swojej ojczyźnie te zimozielone, żywiczne drzewa osiągają spore rozmiary – ponad 30 m wysokości. Najwyższe drzewo choiny kanadyjskiej rosnące w USA ma 50 m wysokości i 1,6 m średnicy pnia. W Polsce gatunek jest mało znany i rzadko sadzony pomimo, że jako jeden z nielicznych doskonale znosi zacienienie. W sprzedaży częściej dostępny w formie wolno rosnących odmian ogrodowych.

U nas choina kanadyjska osiąga 20-25 m wysokości, tworzy malowniczą, szerokostożkowatą koronę. Często w trakcie wzrostu wytwarza wiele pni. Główne pędy układają się poziomo, są szeroko rozpostarte. Końce gałęzi bocznych, podobnie jak wierzchołek drzewa, przewieszają się. Gałązki są lekkie, pokryte drobnymi igłami. Igły są krótkie, spłaszczone, ciemnozielone, osadzone na gałązkach dwustronnie, grzebieniasto. Młode, jasne przyrosty pojawiające się na wiosnę ładnie kontrastują z ciemniejszymi, starszymi igłami. Szyszki są drobne, niewielkie, mają 1,5-2,5 cm długości, tworzą się licznie na końcach gałęzi i stanowią ich ozdobę.

Choina kanadyjska to gatunek łatwy w uprawie, choć ma spore wymagania (optimum) glebowe. Preferuje gleby żyzne, lekko kwaśnych, zasobne w próchnicę, umiarkowanie wilgotne lub wilgotne. Nie znosi suszy i upałów. Może rosnąć na każdym stanowisku, zarówno w słońcu, jak i w cieniu. W pełnym słońcu wymaga więcej wilgoci, zarówno w glebie, jak i w powietrzu. Jest w pełni odporna na mróz. Drzewo jest odporne na niskie temperatury, doskonale znosi cięcie. Może byś wykorzystywane do formowania żywopłotów zakładanych także w miejscach cienistych i wilgotnych.

Choina kanadyjska doskonale prezentuje się prowadzona w formie naturalnej w większych ogrodach przydomowych oraz parkowych, a w formie ciętej – jako żywopłot – jest mało znaną alternatywą żywotników czy cisów. Szkółki oferują też kilka interesujących, wolno rosnących odmian karłowych, nadających się do małych ogródków.