Róża jedwabista f. oskrzydlona

Róża jedwabista forma oskrzydlona to niewielki krzew o spektakularnych, czerwonych, kolcach i czteropłatkowych kwiatach, pochodzi z górskich rejonów Azji (Chin, Bhutanu, Indii). Jest rośliną rzadką, efektowną i nietypową, szczególnie cenioną przez kolekcjonerów oraz miłośników dendrologicznych osobliwości. Ponieważ jest gatunkiem botanicznym, o pojedynczych kwiatach oraz dojrzewających latem owocach, jej obecność w ogrodzie sprzyja bioróżnorodności.

Krzewy róży jedwabistej dorastają do 1 m wysokości i zazwyczaj nie są zbyt gęste. Młode pędy są długie, zwykle słabo rozgałęzione, o wspaniałych, spłaszczonych, dużych kolcach kilkucentymetrowej długości, za młodu wiśniowoczerwonych. Z czasem kolce stają się jasnobrunatne, podobnie jak pędy. Oprócz kolców na pędach występują licznie drobne szczecinki, również wiśniowe, a potem szarobrunatne. Wielkość spłaszczonych kolców zależy od siły wzrostu pędu – im silniejszy, tym większe kolce. Liście są drobne, zbudowane z 9-13 listków, matowozielone, czasem przypominają liście paproci. Kwiaty mają nietypową budowę, bo zwykle mają 4 płatki okwiatu, aczkolwiek niektóre z nich mogą mieć ich więcej. Kwiaty są białokremowe lub białe, z żółtymi pręcikami, nieduże lub średniej wielkości, średnicy około 3-6 cm, osadzone wzdłuż ubiegłorocznych pędów. Pojawiają się raz w roku, dość wcześnie, na początku maja, czasem nawet wcześniej, zależnie od przebiegu wiosennej pogody. Owoce są kuliste do kulistospłaszczonych, średnicy około 1,2 cm, pomarańczowoczerwone.

Krzewy róży jedwabistej warto wiosną przycinać, aby pobudzić wyrastanie młodych, silnych pędów z ozdobnymi kolcami. Jest to roślina dość odporna na mróz, ale w ostre zimy pędy mogą przemarzać. Z tego powodu warto kopczykować podstawę krzewów, a krzewy sadzić na stanowiskach ciepłych i zacisznych. Różę tę najczęściej sadzi się w eksponowanych miejscach w ogrodach przydomowych oraz parkowych, na rabatach, jako oryginalną ciekawostkę.