Artykuły o nas można znaleźć nawet w węgierskiej prasie!
Redaktor Alicja Cecot przedstawiła działalność Związku Szkółkarzy Polskich. W artykule można m.in. przeczytać o jubileuszu 25-lecia stowarzyszenia oraz o międzynarodowej konferencji Szkółkarstwo-Perspektywy Rozwoju.
Zapraszamy do lektury
6 kwietnia 2017 w murach Zespołu Szkół Budowlano-Drzewnych w Żywcu została podpisana umowa współpracy. Szkoła ta kształci między innymi techników architektury krajobrazu. Związek reprezentował na tej uroczystości p. Maciej Milczyński ze Szkółki Krzewów Ozdobnych Maciej, Mateusz MILCZYŃSKI.
Po oficjalnym podpisaniu umów o współpracy uczniowie wyrazili swoją ogromną wdzięczność i przekazali na ręce sygnatariuszy umów własnoręcznie przygotowane pamiątkowe podziękowania.
Podczas uroczystości nie zabrakło również lokalnych mediów.
ZSzP, w miarę możliwości, pragnie zaangażować się w opiekę merytoryczną, wspagać szkołę w organizacji praktyk i staży dla uczniów oraz wspólnie ze szkołą opracowywać i realizować projekty z obszaru działalności szkółkarstwa.
W dniach 11-18 czerwca 2017 roku odbędzie się wycieczka organizowana przez Związek Szkółkarzy Polskich i biuro podróży AB Poland Travel do Anglii. Wycieczka będzie trwała 8 dni.
Założeniem organizowanego przez nas wyjazdu jest zwiedzenie najciekawszych szkółek oraz ogrodów Anglii, tj.: Tendercare Nurseries, Redfield’s Garden Centre, Hillier Nurseries Ltd, Sir Harold Hillier Gardens, New Forest Plants, Exbury Gardens, Lowaters Nursery, Walberton and Binsted Nursery, New Place Nurseries, Nymans Gardens, Wakehurst Place, Coolings Nursery, Palmsted Nurseries, The National Fruit Collection, How Green Nursery, Hever Castle.
Oprócz programu branżowego uczestnicy wycieczki będą mieli okazję zwiedzić także inne atrakcje turystyczne, m.in.: zabytki Londynu, Stonehenge - jedną z najsłynniejszych europejskich budowli megalitycznych, pochodząca z epok neolitu i brązu; średniowieczne miasta Winchester oraz Canterbury z monumentalną średniowieczną katedrą.
W przygotowaniu programu branżowego skorzystaliśmy z pomocy Neville’a Steina, który zna wszystkie zaproponowane w programie miejsca i zarekomendował ich obejrzenie. Neville’a Stein będzie także towarzyszył uczestnikom wycieczki przez 2 dni, podczas zwiedzania zaplanowanych szkółek.
Przez cały czas trwania wycieczki będzie towarzyszył grupie polski pilot - Anna Nowicka, która urodziła się i mieszka w Londynie. Pani Anna jest przewodnikiem i posiada uprawnienia do oprowadzania grup turystycznych po Londynie oraz północnej Anglii. Pilot mieszkała też przez kilka lat w Monachium, Innsbrucku oraz Wenecji, oprowadza grupy turystyczne w języku francuskim, niemieckim, angielskim oraz polskim. Pani Anna posiada uprawnienie przewodnika Blue Badge, co potwierdza jej najwyższe kwalifikacje oraz profesjonalizm.
Oferta wycieczki została opracowana przez biuro podróży AB Poland Travel we współpracy z ZSzP. Program może jeszcze ulec korekcie, w zależności od rodzaju wprowadzonych zmian i dopracowania programu oraz liczby uczestników.
Pieris japonica ‘Debutante’
pieris japoński ‘Debutante’
Wśród roślin wrzosowatych uprawianych w Polsce pieris japoński jest jednym z mniej znanych gatunków. Ta pochodząca z Azji roślina, uprawiana w Europie już w XIX wieku, swoją urodę zawdzięcza obfitemu kwitnieniu oraz atrakcyjnym, zimotrwałym liściom.
Pieris japonica ‘Debutante’ to niewielki krzew o zwartym, dosyć szerokim pokroju i powolnym tempie wzrostu. Odmiana została wyselekcjonowana w zeszłym stuleciu przez Belgów, Roberta i Jelenę de Belder’ów, którzy w 1970 roku, podczas ekspedycji na japońską wyspę Yakushima, pozyskali nasiona z naturalnych stanowisk pierisa japońskiego. Z uzyskanych siewek wyodrębniono te, o najbardziej zwartym pokroju, w ten sposób powstała opisywana odmiana. W klimacie Polski krzewy pierisa japońskiego ‘Debutante’ osiągają zwykle nie więcej niż 0,5 metra wysokości przy 0,6-0,8 metra szerokości. Młode pędy są zielone, nagie, starsze pokrywa brązowa korowina. Liście lancetowate, skórzaste, ciemnozielone i błyszczące, skupiają się głównie w wierzchołkowej części pędów. Kwiatostany zawiązują się pod koniec lata na wierzchołkach pędów i zimują w postaci całkowicie wykształconych wiech. Śnieżnobiałe, dzwoneczkowate kwiaty otwierają się na przełomie marca i kwietnia. W odróżnieniu do wielu innych odmian pierisa japońskiego, kwiatostany odmiany ‘Deubtante’ nie zwieszają się do dołu, lecz wznoszą się prosto ponad liście. W trakcie kwitnienia, przy słonecznej i ciepłej pogodzie, można usłyszeć unoszący się sponad krzewów wesoły harmider pracujących pszczół i trzmieli. Potwierdzeniem dużej wartości dekoracyjnej rośliny było nadanie w 1993 roku odmianie ‘Debutante’ nagrody AGM, przyznawanej przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze (RHS).
Pieris japoński ‘Debutante’ do prawidłowego wzrostu wymaga gleb próchniczych, wilgotnych, o kwaśnym pH, stanowisk osłoniętych i zacisznych, półcienistych lub cienistych. W cieplejszych rejonach kraju mrozoodporność bez zastrzeżeń, na pozostałym obszarze krzewy należy okrywać na zimę stroiszem lub agrowłókniną, a glebę wokół roślin ściółkować przekompostowaną korą sosnową. Zabieg ten zabezpiecza płytki system korzeniowy przed przemarzaniem oraz dodatkowo sprzyja utrzymaniu kwaśnego odczynu podłoża. Pielęgnacja w trakcie okresu wegetacyjnego ogranicza się do podlewania i ewentualnego nawożenia specjalnymi nawozami do roślin kwasolubnych, w dawkach stosowanych zgodnie z zaleceniami producentów. Jak większość roślin wrzosowatych pieris japoński najlepiej rośnie w ogrodach z odpowiednim mikroklimatem. Dobrze prezentuje się w towarzystwie różaneczników, kiścieni, kalmii, wśród drzew i krzewów iglastych oraz innych gatunków roślin zawsze zielonych. W okresie kwitnienia niezwykle interesująco wyglądają kontrastowe zestawienia z czerwonymi odmianami wrzośców.
W ramach XXIV Targów Ogrodniczych i Działkowych OGRÓD I TY, zaplanowano konferencję „Zieleń potrzebna od zaraz”, która odbędzie się 7 kwietnia 2017. Podczas wydarzenia zostaną poruszone tematy dotyczące m.in. roli drzew i ich wycinki, doboru drzew i krzewów, czy technologii związanych z sadzeniem drzew. Grzegorz Falkowski, dyrektor wykonawczy ZSzP przedstawi temat pt. „Zieleń na właściwym miejscu – dobór drzew i krzewów do zadrzewień miejskich”. Kolejny wykład dotyczący norm jakościowych materiału szkółkarskiego poprowadzi Katarzyna Wrona ze Szkółki Drzew i Krzewów Ozdobnych BÓR wraz z Grzegorzem Falkowskim.
Do wysłuchania konferencji zaproszeni są wszyscy zainteresowani tematyką zieleni oraz dbania o przestrzeń miast: przedstawiciele służb komunalnych, deweloperzy, przedstawicie samorządów, architekci zieleni oraz właściciele prywatnych ogrodów.
Wstęp na konferencję jest bezpłatny.
Amelanchier lamarckii
świdośliwa Lamarcka
Świdośliwy to popularne krzewy powszechnie uprawiane w Europie zachodniej. W Polsce są ciągle mało znane i prawie niespotykane w ogrodach. Może nadszedł czas aby to zmienić? Tym bardziej, że są ciekawe, mrozoodporne i zwyczajnie ładne. W uprawie spotyka się kilka gatunków pochodzących głównie z Ameryki Północnej.
Świdośliwa Lamarcka to kanadyjski gatunek tworzący duże krzewy (czasami nawet małe drzewa) o wzniesionym pokroju, dorastający do kilku metrów wysokości (maksymalnie może uzyskiwać nawet 10 m wysokości). Jej liście są owalne, drobno piłkowane, o zaostrzonym wierzchołku i 5-10 cm długości. Młode liście mają lekko brązowy kolor, następnie zielenieją by jesienią przybrać ładne, złocistożółte zabarwienie. Kwiaty są drobne, białe do 1 cm średnicy, zebrane po kilka sztuk (do dziesięciu) w przewisające, groniaste kwiatostany. Rośliny kwitną wcześnie - na przełomie kwietnia i maja. W lipcu świdośliwa Lamarcka pokrywa się dużą ilością purpurowo-czerwonych, jadalnych, kulistych owoców o średnicy 1 cm. Można je konsumować na surowo lub przetwarzać. Świetnie nadają się do suszenia oraz na kompoty.
Krzewy te mają przeciętne wymagania uprawowe. Najlepiej rosną na żyznych i stale umiarkowanie wilgotnych glebach, o zróżnicowanej kwasowości. Stanowisko do ich uprawy powinno być słoneczne lub półcieniste. Jest to gatunek o dużej mrozoodporności i z powodzeniem może rosnąć na terenie całego kraju. Jest rośliną odporną na choroby i szkodniki. Krzewy świdośliwy nie wymagają cięcia.
Świdośliwy ze względu na spore rozmiary nadają się raczej do sadzenia w większych ogrodach i parkach. Ze względu na wyprostowany pokrój mogą być wykorzystywane do tworzenia szpalerów i żywopłotów nieformowanych. Można je wprowadzać do ogrodów naturalistycznych i nasadzeń krajobrazowych. Mogą także stanowić ciekawy, dominujący element każdej kompozycji wielogatunkowej. Szczególnie warto łączyć świdośliwę z niższymi gatunkami o kolorowych liściach np. dereniami, berberysami czy pęcherznicami oraz krzewami o długim kwitnieniu np. pięciornikami, krzewuszkami i hortensjami.
