Szukasz:




x
Login:

Hasło:

x

Przyznanie Złotej Odznaki Honorowej Wiesławowi Szydło

Przyznanie Złotej Odznaki Honorowej Wiesławowi Szydło 

Podczas zjazdu Członków Związku Szkółkarzy Polskich w Uniejowie Walne Zgromadzenie jednomyślnie podjęło uchwałę o nadaniu dr. Wiesławowi Szydło Złotej Odznaki Honorowej za wybitny wkład w rozwój Związku Szkółkarzy Polskich. 

Wiesław Szydło został członkiem Związku Szkółkarzy Polskich w 2007 roku i od początku zaangażował się w pracę społeczną na rzecz stowarzyszenia. Już dwa lata później, w 2009 roku, po raz pierwszy został wybrany na członka zarządu, w którym pracował nieprzerwanie przez 14 lat. Przez 8 lat był wiceprezesem, a w 2021 roku walne zgromadzenie powierzyło mu pełnienie funkcji prezesa zarządu ZSzP, którą sprawował do listopada 2023 roku. Był członkiem Rady Nadzorczej Agencji Promocji Zieleni. Obecnie jest członkiem Komisji Rewizyjnej ZSzP.

Pracując społecznie na rzecz stowarzyszenia Wiesław Szydło wziął udział w 158 zebraniach zarządu oraz setkach innych formalnych zebraniach i spotkaniach. Przejechał tysiące kilometrów i spędził setki godzin na zebraniach i rozmowach telefonicznych, nigdy nie poskarżył się na brak czasu, a działania na rzecz stowarzyszenia zawsze były dla niego priorytetem. Od lat z pasją i zainteresowaniem angażuje się w projekty wydawnicze i szkoleniowe APZ – doradza, recenzuje i wspiera, jest jednym z najbardziej cenionych wykładowców i konsultantów merytorycznych, na którego profesjonalną pomoc zawsze można liczyć. Jest osobą niezwykle życzliwą, poproszony o podzielenie się swoją praktyczną wiedzą lub doświadczeniem zawsze chętni to czyni. Jest przy tym skromy, miły i uśmiechnięty.

Wiesław Szydło jest założycielem i właścicielem Szkółki Roślin Ozdobnych Wiesław Szydło zlokalizowanej w Niewierzu k. Brodnicy. Od 35 lat prowadzi produkcję roślin iglastych, liściastych oraz bylin. Jest absolwentem Wydziału Ogrodniczego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, gdzie uzyskał stopień doktora nauk rolniczych. Przez 25 lat łączył prowadzenie szkółki z obowiązkami pracownika naukowego i wykładowcy SGGW. Był promotorem dziesiątek prac magisterskich i inżynierskich – w tym członków naszego stowarzyszenia. Jest cenionym ekspertem w zakresie produkcji szkółkarskiej – zakładania i prowadzenia szkółki, uprawy i rozmnażania roślin, ochrony przed chorobami i szkodnikami, zwalczania chwastów i nawożenia.

Wiesław Szydło jest autorem publikacji naukowych, podręczników i książek poświęconych szkółkarstwu oraz popularyzujących rośliny, m.in. „Szkółkarstwo ozdobne wybrane zagadnienia”, „Rozmnażamy iglaki”. Jest współautorem i redaktorem „Katalogu roślin – drzewa, krzewy, byliny”, „Rośliny do każdego ogrodu”, „Katalogu 1000 polskich odmian roślin” a także setek artykułów publikowanych na łamach krajowych czasopism ogrodniczych. Jest autorem opisów i zdjęć zamieszczonych na stronach e-katalogroslin.pl. Wielokrotnie występował w programach popularyzujących ogrodnictwo – „Roku w ogrodzie” i „Mai w Ogrodzie”, gdzie w ciekawy sposób przybliża wiedzę o świecie roślin ozdobnych.

Od 16 lat kieruje pracami jury Konkursu Roślinnych Nowości Międzynarodowej Wystawy „Zieleń to Życie”. Był członkiem Rady Naukowej Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach, jest członkiem Polskiego Towarzystwa Dendrologicznego. W 2018 roku otrzymał Srebrną Odznakę Honorową Związku Szkółkarzy Polskich za wkład w rozwój stowarzyszenia oraz polskiego szkółkarstwa. Serdecznie gratulujemy Wiesławowi Szydło Złotej Odznaki Honorowej Związku Szkółkarzy Polskich! 

Relacja z 34. Walnego Zgromadzenia Członków Związku Szkółkarzy Polskich w Uniejowie

Relacja z 34. Walnego Zgromadzenia Członków Związku Szkółkarzy Polskich w Uniejowie

34. Zwyczajne Walne Zgromadzenie Członków Związku Szkółkarzy Polskich odbyło się w dniach 25-26 listopada 2024 roku w Uniejowie. Gościliśmy w Apart Hotel Termy Uniejów - 4. gwiazdkowym, wygodnie położonym obiekcie, sąsiadującym ze słynnymi, uniejowskimi termami. W wydarzeniu uczestniczyło 44 członków ZSzP – 40 członków zwyczajnych, 3 członków seniorów, 1 członek wspierający, co stanowi 20% członków ZSzP. 8. członków przekazało swoje pełnomocnictwa.

Obradom przewodniczył Lucjan Gursztyn, zaś funkcję sekretarza pełnił Krzysztof Słowiński.

Do Komisji Wniosków i Uchwał powołano Tomasza Gursztyna, Mateusza Milczyńskiego i Wiesława Szydło. W pracach Komisji Skrutacyjnej udział wzięli: Anna Wójcik-Kager, Karol Tepper, Zbigniew Jaworski.

Prezes Andrzej Kujawa przywitał nowych członków stowarzyszenia. Obecnym na obradach wręczył certyfikaty przynależności do Związku Szkółkarzy Polskich oraz znaczek ZSzP. Byli to:

  • Julia Nowacka ze szkółki Nowacki – następczyni zmarłego członka ZSzP Krzysztofa Nowackiego,
  • Krzysztof Baranowski ze szkółki Szyszlandia, który przedstawił swoją szkółkę.

Minutą ciszy zebrani uczcili pamięć dwóch członków stowarzyszenia, których pożegnaliśmy w okresie sprawozdawczym – śp. Krzysztofa Nowackiego i Janusza Dziaka.

W części sprawozdawczej prezes Andrzej Kujawa przedstawił działalność zarządu ZSzP w okresie od 29 listopada 2023 do 25 listopada 2024. Sprawozdanie zostało opublikowane w poprzednim Biuletynie Szkółkarskim (nr 149).

Następnie Wiesław Szydło (w zastępstwie nieobecnego przewodniczącego Marka Majewskiego) przedstawił protokół z prac Komisji Skrutacyjnej ZSzP, który przytaczam poniżej.

Sprawozdanie Komisji Rewizyjnej Związku Szkółkarzy Polskich:

„W dniu 25 listopada 2024 Komisja w składzie: Krystyna Widaj, Elżbieta Tepper, Anna Wójcik-Kager, Wiesław Szydło, Marek Majewski – przewodniczący, przeprowadziła analizę działalności oraz kontrolę dokumentacji finansowej Zarządu Związku Szkółkarzy Polskich.

Przedstawiciele komisji rewizyjnej uczestniczyli w posiedzeniach zarządu Związku. Członkowie komisji otrzymywali na bieżąco plany pracy i posiedzeń, protokoły z zebrań oraz materiały dotyczące ważniejszych działań i decyzji zarządu. Komisja uważa, że zarząd działał transparentnie.

Komisja uznała, że zarząd w minionym roku pracował intensywnie, a jego działania przebiegały zgodnie z ustalonym harmonogramem. Decyzje dotyczące bieżącej działalności stowarzyszenia, czy nowych projektów podejmowane były w sposób racjonalny i merytoryczny, uwzględniając interesy Związku w perspektywie zarówno krótko jak i długoterminowej. Widać duże zaangażowanie zarządu w dbanie o interesy ZSzP oraz wnikliwe analizowanie różnych sytuacji i wyzwań.

Kontrola finansowa nie wykazała uchybień. Zarząd prowadził rozważną politykę finansową a dokumentacja jest prowadzona prawidłowo. Przedstawione sprawozdania są czytelne i dobrze udokumentowane. Stan kasy zgadzał się z aktualnym raportem kasowym.

Strata, jaka w tym roku obrotowym, według rozliczenia finansowego została poniesiona nie budzi niepokoju. Wynika ona z faktu, iż wszystkie dotychczasowe wpłaty na program Green Cities zostały skumulowane i umieszczone w zestawieniu tegorocznym. Zostanie ona zresztą pomniejszona o kolejne, ostatnie już, refundacje. Kampania Green Cities- Zielone Miasta Europy to program współfinansowany w 80% ze środków unijnych, a Związek przyjął za główny cel zwiększenie zastosowania liczby roślin produkowanych w szkółkach ZSzP w terenach zieleni miejskiej. Związek wzmacniał w ten sposób ekspercką pozycję ZSzP na wszystkich etapach tworzenia zieleni instytucjonalnej i publicznej, zwłaszcza w zakresie asortymentu i jakości materiału szkółkarskiego, trendów i nowości oraz korzyści środowiskowych. Komisja uważa, że nakłady na ten cel zostały wydane efektywnie i powinniśmy jako Związek uczestniczyć w następnej edycji tego programu.

Doceniamy aktywne uczestnictwo w organizacjach międzynarodowych: ENA, AIPH, szczególnie organizację kongresu oraz wycieczki dla dziennikarzy zagranicznych.

Popieramy i zauważamy oszczędności jakie przynosi sprawna organizacja zebrań on-line.

E-katalog roślin jest jednym z najważniejszych narzędzi popularyzujących i systematyzujących wiedzę o roślinach. Prosimy o dalszą pracę nad jego udoskonalaniem.

Ważną rolą Związku, od pewnego czasu, dla wielu członków, stała się rola platformy, bazy, pośredniczącej między klientami a producentami, czyli członkami naszego stowarzyszenia. Jest to efekt, pokłosie, wieloletniej pracy nad budowaniem naszej marki.

Doceniamy organizację „Wystawy Zieleń to Życie”, zdajemy sobie sprawę, że coraz trudniej się dzieje na rynku wystawienniczym, więc tym bardziej należy docenić jej przebieg i pomysły na związane z nią, liczne wydarzenia.

Bardzo pozytywnie postrzegamy uczestnictwo Związku i organizację stoisk w wystawach krajowych i zagranicznych. Priorytetem powinno być uzyskanie dotacji od Ministerstwa Rolnictwa na tego typu przedsięwzięcia, być może w innych krajach również, ale ze szczególnym naciskiem na wystawę w Essen.

Bardzo cieszymy się z nowego wydania Katalogu Roślin, również z jego angielskiej wersji. Nie uniknięto wprawdzie bardzo drobnych błędów, które się tam wkradły, ale ogólnie postrzegany jest jako prawdziwe kompendium wiedzy na temat roślin dostępnych na rynku.

Bardzo ważne jest śledzenie i przekazywanie, przez Związek, informacji na temat agrofagów kwarantannowych i zmian w paszportyzacji.

Słychać głosy niezadowolenia członków związku z zaniechania wydawania kalendarza. Proponujemy jeszcze raz rozpatrzeć ten temat, ewentualnie zastanowić się nad nową jego formą.

Forum Zrównoważonego Rozwoju to inicjatywa Polskiego Związku Łowieckiego, które zgromadziło szereg stowarzyszeń min. Krajowa Rada Izb Rolniczych i innych związanych z przyrodą i naturą. Jego założeniem jest pełnienie funkcji doradczych dla organów ustawodawczych, a jednocześnie bycie alternatywą dla aktywistów ekologicznych.

Popieramy tę inicjatywę, tym bardziej, że może będziemy mogli mieć większy wpływ na podejście i rozróżnianie gatunków obcych od inwazyjnych. Ten temat wydaje się być ciągle na czasie i powinien być podnoszony szeroko przez władze Związku.

Proponujemy zintensyfikować reklamę, również wśród członków Związku podcastów Zieleń to Życie. Można je wykorzystać w przeróżny sposób do reklamy naszej działalności.

Komisja po raz kolejny bardzo dziękuje pracownikom biura za sprawne, efektywne działanie.

Komisja jak co roku, apeluje do wszystkich członków o aktywność, o utożsamianie się ze związkiem, o śledzenie jego prac. Tylko wtedy, gdy będziemy wiedzieć co się dzieje w związku, będziemy mogli tak naprawdę korzystać z jego aktywności, na przecież tak szerokim polu jego działań. Zauważalna jest malejąca aktywność członków ZSzP, szczególnie młodszego pokolenia. Większe szkółki też jakby wycofują swoją aktywność. Nasz Związek powstał jako oddolna inicjatywa i w szybkim tempie osiągnął sukces dzięki wielkiemu zaangażowaniu i wielkiej ilości pracy społecznej założycieli i następnych członków. Może warto przypominać, tę historię, tworzyć chwile retrospekcji, jednocześnie bardziej integrować, podkreślać wymierne korzyści płynących z członkostwa. Nie do pominięcia oprócz spraw zawodowych są kontakty towarzyskie, często przyjaźnie, to dają wycieczki, zjazdy, to jest mnóstwo ważnych, kuluarowych rozmów i po prostu miłych chwil.

Życzymy wszystkim członkom Związku powodzenia w tej naszej, chyba trochę ciągle trudniejszej rzeczywistości.

Komisja Rewizyjna dziękuje Zarządowi za ten ostatni rok i za całą kadencję, za wytężoną, intensywną, społeczną, co zawsze należy podkreślać, pracę dla szkółkarskiej społeczności i wnioskuje o udzielenie zarządowi absolutorium za miniony rok działalności.”

Następne sprawozdanie przedstawił Krzysztof Słowiński członek sądu koleżeńskiego ZSzP (pozostali członkowie sądu: Jan Ciepłucha, Daniel Kordus, Grzegorz Kurowski, Tomasz Michalik). Poinformował, że w okresie sprawozdawczym nie wpłynęła żadna sprawa.

Kolejne sprawozdanie dotyczyło Agencji Promocji Zieleni Sp. z o.o.. Działalność spółki w ostatnim roku przedstawiła prezes Joanna Filipczak. Szczegółowy zakres podjętych zadań oraz sprawozdanie finansowe zostały opublikowane w Biuletynie Szkółkarskim nr 149.

Następująca po sprawozdaniach dyskusja dotyczyła głównie finansów APZ. Pojawił się głos niezadowolenia z samego faktu planowania deficytu, jego wysokości oraz zbyt ogólnego raportowania danych finansowych. Wyjaśniono, że taki wynik był nieunikniony i związany z inwestycjami w dwa nowe katalogi roślin (w wersji polskiej i angielskiej) oraz dodatkowe działania marketingowe dotyczące targów, o czym zdecydowała rada. Duże straty wygenerowała też, niemożliwa do przewidzenia, księgowa wycena środków zgromadzonych w euro po kursie na dzień bilansowy (ponad -100.000 zł). Zwracano też uwagę, że ZSzP i APZ mają misję do spełnienia i nie jest nią gromadzenie środków, ale ich mądre wydawanie. Podkreślano, że Rada Nadzorcza pracuje intensywnie, transparentnie, bardzo szczegółowo analizując i planując działania APZ. Prezes APZ zadeklarowała bardziej szczegółową informację dotyczącą finansów APZ w przyszłym roku oraz wyjaśniła z czego wynikają główne różnice w sprawozdaniach za rok poprzedni i bieżący.

Dyskutowano też na temat targów ZIELEŃ TO ŻYCIE. Apelowano o czynne uczestnictwo szkółek ZSzP we własnym przedsięwzięciu i proponowano spotkanie w przyszłości, dedykowane tylko temu zagadnieniu.

Następnie Walne Zgromadzenie przyjęło dwie uchwały, które przytaczam poniżej.

Uchwała nr 1 dotycząca zatwierdzenia sprawozdania i wyniku finansowego Związku Szkółkarzy Polskich za rok 2023/2024 i dysponowania wynikiem finansowym za okres sprawozdawczy

Po zapoznaniu się ze sprawozdaniem Komisji Rewizyjnej z działalności finansowej Związku Szkółkarzy Polskich za rok 2023/2024 obejmujący okres od 1 października 2023r. do 30 września 2024 r., Walne Zgromadzenie Członków :

a) zatwierdza wynik finansowy zamykający się stratą w wysokości 224.530,88 zł, stwierdzając prawidłowe zarządzanie środkami finansowymi w okresie sprawozdawczym;

b) postanawia osiągniętą za okres 01.10.2023r. - 30.09.2024r. stratę pokryć z funduszu podstawowego Związku Szkółkarzy Polskich;

Wyniki głosowania jawnego nad przyjęciem powyższej uchwaływ części określonej literami a) i b):

Głosowanie jawne nad przyjęciem powyższej uchwały: za – 35 głosów, przeciw – 0, wstrzymało się - 0.

Walne Zgromadzenie Członków przyjęło uchwałę w proponowanym brzmieniu. Członkowie zarządu nie brali udziału w tym głosowaniu.

Uchwała nr 2 dotycząca udzielenia absolutorium zarządowi Związku Szkółkarzy Polskich

Głosowanie jawne nad udzieleniem Zarządowi absolutorium: za – 36, przeciw – 0, wstrzymało się – 0. Członkowie Zarządu nie brali udziału w tym głosowaniu.

Zarząd Związku Szkółkarzy Polskich uzyskał absolutorium Walnego Zgromadzenia Członków.

Kolejnym, bardzo uroczystym punktem programu, było nadanie Złotej Odznaki Honorowej Wiesławowi Szydło. O tym zaszczytnym wyróżnieniu piszemy w osobnym artykule.

Uchwała nr 3 dotycząca nadania Złotej Odznaki Honorowej Wiesławowi Szydło

Wniosek o nadanie Złotej Odznaki Honorowej za wybitny wkład w rozwój związku Szkółkarzy Polskich Wiesławowi Szydło został przyjęty przez aklamację.

W części konferencyjnej uczestnicy zgromadzenia wysłuchali wykładu dr hab. Beaty Zimowskiej na temat możliwości zastosowania grzybów entomogennych w ochronie szkółek przed szkodnikami. Prezentacja jest dostępna dla Państwa na stronie po zalogowaniu - https://zszp.pl/wp-content/uploads/2025/01/Wyklad-o-organizmach-entomopatogennych-Walne-ZSzP-2024.pdf).

Kolejną prelekcję dotyczącą ubezpieczeń gospodarstw i produkcji szkółkarskiej przedstawił Michał Kłobus.

Po wykładach ponowiono dyskusję i przedstawiono wyniki prac Komisji Wniosków i Uchwał. Komisja przedstawiła propozycje dwóch uchwał:

  1. Rozpoznanie możliwości objęcia zwierzchnictwem ministra rolnictwa kształcenia ogrodników w szkołach średnich,
  2. Podjęcie działań popularyzujących podcasty Studia Zieleń to Życie.

Obie uchwały zostały przyjęte. Na tym punkcie Przewodniczący zakończył obrady Walnego Zgromadzenia.

Po obradach, jak co roku odbyła się uroczysta kolacja, którą umilił występ wokalistki jazzowej Julii Pucis-Pawłowskiej. Tradycyjnie uroczystość przebiegała w bardzo przyjemnej atmosferze, tworzonej oczywiście przez Uczestników. Zabawa na parkiecie wyglądała niekiedy wręcz turniejowo. Pozaszkółkarskie pasje i umiejętności Członków ZSzP są szerokie! Kolację należy zaliczyć do bardzo udanych, w czym też zasługa pysznej kuchni, muzyki, open baru, dobrej obsługi. Hotel stanął na wysokości zadania. Mimo, że to spory obiekt, miało się wrażenie kameralności spotkania. Wprawdzie liczba uczestników zjazdu nie była duża, ale z powodu braku konkurencyjnych wydarzeń w hotelu, mogliśmy się czuć swobodnie.

Drugiego dnia szkółkarze i osoby towarzyszące zwiedzili Gospodarstwo Szkółkarskie Ciepłucha. To już kolejny zjazd, podczas którego liczebność grupy wycieczkowej przewyższa frekwencję pierwszego dnia zjazdu.

Gospodarze – Jan Ciepłucha, Anna Ciepłucha-Kowalska i Krzysztof Kowalski pokazali produkcję, dzielili się wiedzą i odpowiadali na szereg pytań od uczestników. Wszyscy byli pod ogromnym wrażeniem organizacji szkółki i produkcji, wykorzystywanych rozwiązań technicznych i technologicznych oraz sukcesów hodowlanych. Odpowiedzi na pytania, niekiedy bardzo dociekliwe, były bardzo konkretne, jasne i szczegółowe, co wzbudziło podziw wśród uczestników. Pani Anna Ciepłucha-Kowalska zagadnięta o powody tak chętnego udostępniania swojego szkółkarskiego know-how, odpowiedziała, że nie ma żadnych oporów przed dzieleniem się wiedzą i własnymi doświadczeniami z innymi członkami ZSzP. Wyraziła opinię, że właśnie w ten sposób - wymieniając się doświadczeniami w ramach ZSzP, ściśle współpracując, możemy wspólnie rozwijać siłę polskiego szkółkarstwa. Tak właśnie działają stowarzyszenia np. w Holandii i to przynosi efekty.

Po obejrzeniu gospodarstwa zostaliśmy ugoszczeni pysznymi, regionalnymi potrawami.

Składamy serdeczne podziękowania Panu Janowi Ciepłucha oraz Annie i Krzysztofowi Kowalskim za poświęcony czas, serdeczność i gościnność!

NOWI CZŁONKOWIE ZSZP 2024/2025

Nowi Członkowie ZSzP 2024/2025

Z przyjemnością witamy w gronie członków Związku Szkółkarzy Polskich Julię Nowacką ze Szkółki Nowacki, Renatę Dziak ze szkółki Iglaki - Dziak Szkółka Drzew i Krzewów Ozdobnych, Krzysztofa Baranowskiego ze Szkółki Szyszlandia oraz Bartłomieja Frydrycha z Gospodarstwa Ogrodniczego Frydrych.

Pani Julia Nowacka jest córką ś.p. Krzysztofa Nowackiego, kontynuuje więc członkostwo w stowarzyszeniu po ojcu. Szkółka jest zlokalizowaną w centralnej części Polski, w Piotrkowie Kujawskim i działa od ponad 30 lat oferują wysokiej jakości materiał szkółkarski drzew alejowych, krzewów liściastych, roślin iglasty uprawianych w pojemnikach i kopanych z gruntu, w tym form szczepionych, formowanych bonsai, traw ozdobnych, bylin, róż okrywowych, młodzieży w P9. Szkółka Nowaccy wielokrotnie gościła członków stowarzyszenia m.in. w ramach zebrań regionalnych Regionu Wielkopolskiego.

Pani Renata Dziak przejęła członkostwo w ZSzP po swoim zmarłym mężu, ś.p. Januszu Dziaku. Szkółka Iglaki – Dziak to największa na podkarpaciu szkółka roślin ozdobnych, działająca od ponad 20 lat. Na 16 ha produkowany jest materiał szkółkarski, w tym 3,5 ha w kontenerach. W ofercie dostępnych jest ponad 400 różnych odmian roślin - drzewa i krzewy iglaste i liściaste w pojemnikach oraz w gruncie, krzewy wrzosowate, byliny i trawy ozdobne, rośliny formowane. Klientami szkółki są lokalni odbiorcy detaliczni oraz kontrahenci hurtowi z terenu całej Polski i rynków zagranicznych. Przy produkcji i pielęgnacji roślin zatrudnienie znajduje ponad 25 osób.

Pan Krzysztof Baranowski jest absolwentem ogrodnictwa Akademii Rolniczej w Poznaniu. Założona w 2002 roku przez pana Krzysztofa Szkółka Szyszlandia z sukcesem zajmuje się produkcją i sprzedażą roślin ogrodowych. W jej ofercie znajdują się: rośliny okrywowe, trawy, byliny, pnącza, krzewy liściaste i iglaste. Oferta szkółki skierowana jest przede wszystkim do firm zajmujących się zakładaniem terenów zieleni i innych szkółek, a także do sklepów i centrów ogrodniczych. Szkółka jest zlokalizowana w miejscowości Kicin pod Poznaniem.

Pan Bartłomiej Frydrych to najmłodszy stażem członek ZSzP, przyjęty do stowarzyszenia w lutym b.r. Jest założycielem i właścicielem Gospodarstwa Ogrodniczego Frydrych, które działa od 2001 roku i znajduje się w miejscowości Gałków Duży, położonej między Koluszkami a Łodzią. Szkółka specjalizuje się w produkcji pojemnikowej i pod osłonami, oferuje krzewy liściaste, iglaste, byliny, rośliny rabatowe. Szkółka rozwija się i rozbudowuje.

Serdecznie gratulujemy i witamy nowych członków naszego stowarzyszenia!

wierzba nagrobna 'Chrysocoma'

Salix ×sepulcralis ‘Chrysocoma’
wierzba nagrobna 'Chrysocoma'

Do rodzaju wierzba należy ponad 400 gatunków drzew i krzewów, z czego aż 26 występuje naturalnie na terenie Polski, a dwa z nich są objęte ochroną. Jedną z najpiękniejszych i najlepiej znanych jest z pewnością wierzba płacząca. To sporych rozmiarów drzewo, uprawiane w Europie już od ponad 200 lat, urzeka malowniczym pokrojem i nadal jest z chęcią sadzone w parkach, dużych ogrodach oraz w zieleni osiedlowej. Być może ze względu na krótki okres życia wierzba płacząca uznawana jest za symbol kruchości i przemijania. Łacińskie słowo „sepulcralis” oznacza bowiem nagrobne, cmentarne. Zwieszające się pędy faktycznie mogą nadawać miejscu pewną nostalgię lub smutek, ale z drugiej strony jest to chyba jedno z najbardziej romantycznych drzew parkowych.

Wierzbę płaczącą ‘Chrycosoma’ uzyskano ze skrzyżowania pochodzącej z Chin wierzby babilońskiej Salix babylonica ‘Babylon’, charakteryzującej się płaczącym pokrojem, ale wrażliwej na mróz, z wierzbą białą Salix alba ‘Vitellina’ – gatunkiem naturalnie występującym w Europie. Uzyskana odmiana zachowała płaczący pokrój, a po drugim rodzicu odziedziczyła żółtawe pędy i wysoką odporność na mróz.

Salix ×sepulcralis ‘Chrysocoma’ jest sporych rozmiarów drzewem dorastającym do 15-20 m wysokości oraz stosunkowo szerokiej koronie. Charakteryzuje się grubym, solidnym pniem i kaskadowym ułożeniem długich, zwisających pędów, niejednokrotnie sięgających do samej ziemi. Najdłuższe z nich mogą mieć nawet 6 m. Niektóre drzewa tworzą 2 lub nawet 3 pnie. W okresie bezlistnym drzewa zachowują walory ozdobne dzięki delikatnym, żółto wybarwionym pędom. Wiosną, przeważnie w kwietniu, na gałązkach pojawiają się zarówno kwiaty męskie, jak i żeńskie, co jest rzadkością u tego rodzaju, bowiem większość gatunków wierzb należy do roślin dwupiennych (kwiaty męskie i żeńskie pojawiają się wyłącznie na osobnych roślinach). Dzięki przewadze żółtych kwiatów męskich korona wierzby płaczącej pozostaje niemal w całości słomkowa, do momentu, gdy zaczną pojawiać się pierwsze, jasnozielone liście. Pojedyncze kotki są małe i nie stanowią większej wartości dekoracyjnej.  Liście wierzby płaczącej są lancetowate, brzegiem delikatnie piłkowane, ostro zakończone, na wierzchu zielone i błyszczące, a od spodu lekko szaroniebieskie, matowe.

Wierzba płacząca należy do roślin łatwych w uprawie, preferuje gleby żyzne, bogate w próchnicę, umiarkowanie wilgotne, ale całkiem dobrze radzi sobie również na glebach przeciętnych. Drzewa wymagają stanowisk słonecznych, są w pełni odporne na mróz. Niestety jak większość wierzb, także i ten gatunek wykazuje podatność na choroby grzybowe pędów, które mogą prowadzić do opadania drobnych gałązek i liści. W przypadku dużych egzemplarzy choroby te zwykle nie wpływają negatywnie na wartość dekoracyjną drzew. Poza tym konary wierzby płaczącej są dosyć kruche i u starych okazów, przy silnym wietrze lub w czasie burz, mogą się odłamywać. Niemniej jednak walory dekoracyjne i malowniczy pokrój wierzby płaczącej rekompensują jej wszelkie niedoskonałości.

Wierzba płacząca ‘Chrysocoma’ najpiękniej prezentuje się pojedynczo, sadzona w dużych ogrodach przydomowych,  w parkach, a zwłaszcza nad wodą, gdy końce gałązek dotykają powierzchni stawu lub jeziora. Drzewa te wyglądają niezwykle efektownie, gdy są posadzone po obu stronach szerokich, parkowych alei.

Erica carnea 'Eva'

Erica carnea 'Eva' 
wrzosiec krwisty ‘Eva’

Wrzosy i wrzośce to coraz popularniejsze rośliny ogrodowe, często ze sobą mylone. Osobom nie związanym z ogrodnictwem trudno je rozpoznać, dlatego pobieżnie ujmując, najłatwiej rozróżnić je po terminie kwitnienia. Wrzosy zwykle kwitną w drugiej połowie lata oraz jesienią, natomiast wrzośce od wczesnej wiosny do lata.

‘Eva’ jest piękną odmianą wrzośca krwistego zasługującą na szersze rozpowszechnienie. Krzewinka dorasta do 15 cm wysokości, ma zwarty, gęsty pokrój i obficie kwitnie. Zimozielone, drobne, igiełkowate listki (długości 5-8 mm) są zebrane po kilka i ułożone wokół cienkich pędów. Barwa liści jest intensywnie zielona latem. Późną jesienią zmienia się na zielonobrązową i ten kolor utrzymuje się do wiosny. ‘Eva’ należy do najwcześniej kwitnących odmian wrzośca krwistego. Pierwsze kwiaty pojawiają się na krzewinkach już na przełomie lutego i marca, a kwitnienie trwa od 3 do nawet 5 tygodni (zależnie od temperatury). Kwiaty mają barwę czerwonoróżową, są niewielkie (długości 5-9 mm), beczułkowate, wabią pierwsze pszczoły i trzmiele wybudzone z zimowego letargu. Przekwitłe kwiaty pozostają na pędach, dlatego należy je po kwitnieniu obcinać. Zabieg ten sprzyja utrzymaniu zwartego pokroju w kolejnych latach  uprawy oraz stymuluje tworzenie nowych pędów, na których latem zawiązują się pąki kwiatowe.

Odmiana ‘Eva’ jest odporna na niskie temperatury charakterystyczne dla klimatu Polski, jednak w mroźne zimy wymaga okrywania stroiszem lub włókniną. Krzewinki przemarznięte lub wyschnięte w bezśnieżne i mroźne zimy nie kwitną, a nawet zamierają. Wrzośce najlepiej rosną w podłożu przepuszczalnym, próchnicznym, o lekko kwaśnym odczynie. Tolerują także odczyn obojętny. Źle rosną w podłożu mokrym i nieprzepuszczalnym. Potrzebują stanowisk słonecznych i umiarkowanej wilgotności – nie znoszą przesuszania. Jeśli w okresie zawiązywania pąków kwiatowych są upały, rośliny trzeba podlewać. Wrzosiec krwisty ‘Eva’ najlepiej wygląda sadzony w grupach po kilka, kilkanaście sztuk. Uprawiany w ogrodach skalnych lub pojemnikach wymaga podlewania także zimą. Odmiana otrzymana w Niemczech przezD. Lohse. W uprawie od 1995 roku.

Ostrokrzew Meservy 'Blue Princess'

Ilex ×meserveae 'Blue Princess'
Ostrokrzew Meservy 'Blue Princess'

Ostrokrzewy to bardzo popularne krzewy powszechnie sadzone w ogrodach i parkach w Europie Zachodniej. W Polsce ich uprawa była ograniczona tylko do najcieplejszych rejonów kraju, do momentu aż pojawił się mieszaniec – ostrokrzew Meservy o zdecydowanie wyższej mrozoodporności!

Odmiana ‘Blue Princess’ jest mieszańcem otrzymanym w 1985 roku ze skrzyżowania ostrokrzewu kolczastego (Ilex aquifolium) z ostrokrzewem wyprostowanym (Ilex rugosa). Rośliny mają sztywny, wzniesiony pokrój i dorastają do 4 m wysokości i 3 m szerokości. Ich liście są ciemnozielone (z niebieskawym akcentem), blaszki liściowe mają do 4,5 cm długości, są eliptyczne z 5-7 ostrymi, kolczastymi ząbkami. Kwiaty u tego gatunku są drobne, białe lub lekko różowe, a kwitnienie krzewów przypada na czerwiec. Odmiana ‘Blue Princess’ jest odmianą żeńską. Po zapyleniu (konieczna jest do tego rosnąca w pobliżu odmiana męska) na gałązkach zawiązują się drobne, jajowate owoce pokrywające obficie cały krzew. Owoce dojrzewają we wrześniu, mają do 0,8 cm długości, przybierają intensywny, szkarłatny kolor i podobnie jak liście są błyszczące i bardzo dekoracyjne. Pozostają na roślinach aż do wiosny, jeśli wcześniej nie zostaną zjedzone przez ptaki.

Ostrokrzew Meservy preferuje gleby żyzne, stale umiarkowanie wilgotne, o odczynie zbliżonym do obojętnego. Stanowisko do uprawy powinno być osłonięte i przynajmniej lekko ocienione. Dobre są także stanowiska cieniste. Odmiana ‘Blue Princess’ dla zawiązania owoców wymaga zapylacza np. odmiany ‘Blue Prince’ czy ‘Blue Boy’, który powinien rosnąć w niedużej odległości. Jest to jedna z najbardziej mrozoodpornych odmian ostrokrzewu i może być uprawiana na terenie całego kraju. Tylko wyjątkowo mroźne zimy mogą prowadzić do uszkodzenia roślin – wówczas najczęściej przemarznięciu ulegają liście, natomiast pędy pozostają zdrowe i wiosną rośliny dobrze regenerują uszkodzenia. W przypadku krzewów zimozielonych tak naprawdę nie sam mróz jest groźny, ale jednoczesne wystąpienie mroźnej, ale słonecznej i/lub wietrznej pogody. Wówczas blaszki liściowe tracą wodę na skutek transpiracji, ale nie mogą jej pobrać z zamarzniętego gruntu i dochodzi do wysychania liści. Dlatego w bezśnieżne zimy krzewy sadzone na otwartej przestrzeni warto okryć cieniówką lub stroiszem, co w pełni zabezpieczy je przed uszkodzeniami. Ostrokrzew Meservy rośnie zdrowo, rzadko jest atakowana przez szkodniki, czy porażany przez choroby.

Ostrokrzew Meservy świetnie znosi cięcie i może być z powodzeniem stosowany na zimozielone żywopłoty (sadzimy wówczas 4 sztuki na metr bieżący) a także do tworzenia różnego rodzaju figur ogrodowych. Gałązki z owocami mogą znaleźć zastosowanie jako zieleń cięta, szczególnie w okresie Bożego Narodzenia, z których robi się adwentowe i świąteczne wianki. To także ciekawa roślina do tworzenia różnego rodzaju kompozycji ogrodowych, szczególnie w ocienionych miejscach. Jej pokrój można wówczas wyróżnić przez podsadzenie krzewów np. odmianami funkii o złocistym zabarwieniu liści.