Sosna czarna ‘Komet’

Posted on 30 stycznia 202630 stycznia 2026 by Urszula Pilaszek

Sosna czarna Pinus nigra ‘Komet’

Sosna czarna to cenny gatunek iglasty, wykorzystywany w ogrodnictwie. Wśród licznych kultywarów ogrodowych, oferowanych przez szkółki i centra ogrodnicze, szczególnie przydatne są odmiany kompaktowe, o niewielkich rozmiarach. Sprawdzają się one szczególnie dobrze w małych ogrodach przydomowych, osiedlowych oraz w zabudowie szeregowej.

Jednym z takich kultywarów, mniej znanych, a wartych upowszechnienia, jest uzyskana w USA odmiana ‘Komet’. Roślina ta tworzy wąskie, zielone przez cały rok stożki. Rośnie wolno, po 10 latach uprawy dorasta do około 1,5 m wysokości i 0,4 m szerokości. Sztywne, grube i dosyć krępe pędy wyrastają z pnia pod ostrym kątem, rosną pionowo do góry. Ciemnozielone, dosyć krótkie igły są ostro zakończone, zebrane po 2 w pęczku, rozmieszczone regularnie wokół pędów. Zaletą odmiany ‘Komet’ jest duża wytrzymałość na uszkodzenia pod wpływem silnego wiatru lub opadów mokrego śniegu. W przeciwieństwie do wielu innych kolumnowych odmian sosen, ta nie wymaga zabezpieczania przez rozłamywaniem pod ciężarem śniegu (związywania gałęzi sznurem).

Sosna czarna ‘Komet’ ma niewielkie wymagania glebowe i wilgotnościowe. Dobrze rośnie sadzona na glebach przepuszczalnych o lekko kwaśnym odczynie oraz o wystawie południowej. Roślina jest w pełni mrozoodporna. Ze względu na swój charakterystyczny, wąski pokrój i kompaktowe rozmiary znajduje zastosowanie w miejscach o ograniczonej powierzeni - w małych ogrodach przydomowych, na osiedlach, działkach rekreacyjnych i cmentarzach. Roślina pozostaje atrakcyjna przez cały rok, także zimą, gdy jej igły pokrywa szron. Sosna ta może być również sadzona z kompozycjach z innymi karłowymi roślinami iglastymi i liściastymi oraz uprawiana w pojemnikach na trzymanych na balkonach i tarasach.

Świerk pospolity ‘Rothenhaus’

Posted on 30 stycznia 202630 stycznia 2026 by Urszula Pilaszek

Świerk pospolity Picea abies ‘Rothenhaus’

Miłośników roślin iglastych roślina ta zainteresuje swoim nieoczywistym wyglądem. Świerk pospolity ‘Rothenhaus’ to malownicza forma o wąskim, stożkowym pokroju, znaleziona w Czechach na przełomie XIX i XX wieku, w lesie koło zamku Červený Hrádek, zwanym wówczas Rothenhaus. Charakterystyczną cechą odmiany jest ułożenie pędów - boczne gałęzie mocno obwisają wzdłuż prostego, strzelistego pnia, nadając roślinie smukłą sylwetkę przypominającą tajemniczą, bajkową postać. Świerk ten rośnie wolniej w porównaniu do gatunku osiągając 6-10 m wysokości i 2,5-3 m szerokości. Igły ma krótkie, ciemnozielone. Szyszki duże, wydłużone, zwisające. Po 20-30 latach uprawy drzewo staje się bardziej masywne, gałęzie są mocno rozbudowane, nadal zwieszone.

Zaletą odmiany jest samoistne tworzenie pędu przewodniego, dzięki któremu roślina przyjmuje pokrój płaczącego drzewa bez konieczności prowadzenia przy paliku. Świerk ten najlepiej rośnie na glebach gliniasto-piaszczystych, próchnicznych, umiarkowanie wilgotnych i lekko kwaśnych. Wymaga stanowisk nasłonecznionych. Jest odporny na mróz.

Odmiana ‘Rothenhaus’ nie jest zbyt popularna, ale dostępna w sprzedaży i cieszy się zainteresowaniem kolekcjonerów roślin iglastych, przyciągając uwagę swoją oryginalną formą. Ze względu na ograniczone rozmiary świerk ten ten nadaje się do sadzenia w niewielkich ogrodach przydomowych oraz zieleni osiedlowej. Najefektowniej prezentuje się sadzony w miejscach eksponowanych, na trawnikach i rabatach z roślinami iglastymi, a także w ogrodach skalnych.

Pęcherznica kalinolistna LITTLE DEVIL ‘Donna May’

Posted on 30 stycznia 20262 lutego 2026 by Urszula Pilaszek

Pęcherznica kalinolistna Physocarpus opulifolius LITTLE DEVIL ‘Donna May’

Pęcherznica kalinolistna to gatunek pochodzącą z Ameryki Północnej W Polsce roślina ta cieszy się dużą popularnością i od wielu lat zajmuje czołową pozycję w grupie krzewów liściastych przeznaczonych do sadzenia w terenach miejskich. Krzewy pęcherznicy kalinolistnej doskonale znoszą trudne warunki uprawy, zachowując bogate walory dekoracyjne przez cały okres wegetacji. Większość odmian pęcherznicy można zaliczyć do jednej z dwóch grup kolorystycznych: o liściach żółtych (od seledynowych po złociste) lub o liściach czerwonych (od ceglasto-pomarańczowych po ciemnopurpurowe).

Odmiana LITTLE DEVIL ‘Donna May’ stanowiła przełomowe osiągnięcie w hodowli ogrodowych kultywarów pęcherznicy kalinolistnej ze względu na połączenie dwóch istotnych cech – zwartego, kompaktowego pokroju rośliny, oraz drobnych, ciemnopurpurowych liści. LITTLE DEVIL został wyhodowany i wprowadzona do handlu w USA. Swoją premierę w Polsce miał w 2011 roku na wystawie „Zieleń to Życie”, na której zdobyła srebrny medal w Konkursie Roślinnych Nowości.

Pęcherznica kalinolistna LITTLE DEVIL osiąga około 1,5 m wysokości. Młode jednoroczne pędy są sztywne i wyprostowane, wyrastają promieniście ze środka krzewu, dopiero w drugim roku uprawy rozgałęziają się i łukowato przechylają na boki. Trójklapowe, w porównaniu do gatunku miniaturowe liście mają atrakcyjną, purpurową barwę. Białoróżowe kwiaty pojawiają się na przełomie maja i czerwca, są zebrane w niewielkie kwiatostany typu baldachogrona. Efektownie prezentują się na tle purpurowych liści. Owocami są rozdęte mieszki, czerwieniejące przed dojrzeniem.

Krzewy pęcherznicy są mało wymagające, dobrze rosną na przeciętnych glebach ogrodowych, świetnie znoszą różnego rodzaju ekstrema pogodowe i są zaliczane do najbardziej wytrzymałych na suszę i mróz. Ogromną zaletą pęcherznicy kalinolistnej jest zdrowy, bujny wzrost. Krzewy tylko sporadycznie bywają atakowane przez szkodniki lub porażane przez choroby, co ma oczywiście znaczenie przy uprawie w mieście, na osiedlach mieszkaniowych, wzdłuż ciągów komunikacyjnych i w parkach, gdzie stosowanie zabiegów ochrony roślin jest mocno ograniczone.

Pęcherznica kalinolistna ‘Donna May’ nadaje się do tworzenia kontrastowych kompozycji barwnych w ogrodach przydomowych oraz zieleni miejskiej. Krzewy stanowią dobre tło dla roślin o jaśniejszym ulistnieniu. Można z nich tworzyć atrakcyjne, naturalne i niezbyt wysokie żywopłoty. Sprawdzają się w nasadzeniach grupowych parkowych i osiedlowych, wzdłuż ulic, w ogrodach przy szkołach, urzędach i różnego rodzaju instytucjach.

Proso rózgowate ‘Nosferatu’

Posted on 21 stycznia 202630 stycznia 2026 by Urszula Pilaszek

Proso rózgowate Panicum virgatum ‘Nosferatu’

Wśród wielu gatunków i odmian traw ozdobnych szkółki oferują przydatne do uprawy w Polsce kultywary prosa rózgowatego. Ta ciekawa roślina w naturze porasta obszary trawiaste Ameryki Północnej, ciągnące się od południa Kanady, przez USA, po kraje Ameryki Środkowej. Jest to trawa zaliczana do gatunków preriowych, toleruje wysokie temperatury latem, znosi suszę, cechuje się wysoką mrozoodpornością, co ma niebagatelne znaczenie w naszym dość zmiennym i coraz mniej przewidywalnym klimacie.

Na rynku dostępnych jest szereg odmian prosa rózgowatego, które różnią się wysokością – w czasie kwitnienia dorastają od 0,7 do 2 m wysokości oraz barwą ulistnienia, która może zmieniać się zasadniczo latem i jesienią.

Proso rózgowate ‘Nosferatu’ to polska odmiana wprowadzona do handlu w 2017 roku przez szkółkę Daglezja Artura Maja z Ryk. W 2022 roku roślina zdobyła srebrny medal w Konkursie Roślinnych Nowości Międzynarodowej Wystawy „Zieleń to Życie”.

Kultywar ten charakteryzuje się atrakcyjnym, kolorowym zabarwieniem liści, które pojawia się na wczesnym etapie wzrostu. Trawa ta tworzy zwarte, wyprostowane kępy dorastające do 60-70 cm wysokości. Nie rozrasta się szeroko, ponieważ podziemne kłącza są bardzo krótkie. Liście są płaskie, wąskie, sztywne, długości 20-30 cm, w dwóch kolorach – niebieskim i mocno bordowo-fioletowym. Kwiatostany ukazują się w lipcu i sierpniu, są to dekoracyjne, ażurowe wiechy tworzące delikatną chmurkę, po przekwitnięciu pozostają dekoracyjne aż do zimy.

Proso rózgowate ‘Nosferatu’ preferuje przeciętne gleby ogrodowe, umiarkowanie wilgotne, stanowiska słoneczne. Jest odporne na choroby i szkodniki oraz wytrzymałe na mróz. Nadaje się do sadzenia w grupie na tle trawnika, nad wodą oraz jako uzupełnienie rabat bylinowych, razem z roślinami kwitnącymi późnym latem i jesienią. Może być uprawiane w większych pojemnikach i wykorzystywane do dekoracji słonecznych balkonów lub tarasów.

Zadrzewnia nadbrzeżna ‘Troja Black’

Posted on 16 stycznia 202621 stycznia 2026 by Urszula Pilaszek

Zadrzewnia nadbrzeżna Diervilla rivularis ‘Troja Black’

Zadrzewnia to rodzaj botaniczny zaliczany do rodziny przewiertniowatych, blisko spokrewniony z krzewuszkami. Zaliczają się do niego jedynie cztery gatunki krzewów, trzy występujące naturalnie w Ameryce Północnej, głównie w Kanadzie i USA, oraz jeden gatunek mieszańcowy.

W ostatnich latach, dzięki uzyskaniu interesujących odmian ogrodowych, zadrzewnie wreszcie zaczynają pojawiać się także poza ogrodami botanicznymi i kolekcjami miłośników rzadko spotykanych roślin. Krzewy te są bowiem doskonale przystosowane do warunków klimatycznych naszego kraju.

Wśród zalet zadrzewni, poza oczywistymi walorami dekoracyjnymi, na podkreślenie zasługuje wysoka zdrowotność krzewów, właściwie nie obserwuje się na nich występowania szkodników czy chorób, oraz ich niewielkie wymagania uprawowe.

Zaletą zadrzewni jest też ich późniejszy termin kwitnienia, zwykle rozciągający się na pełnię lata, do wczesnej jesieni. Kwiaty zadrzewni produkują nektar stanowiący pożytek dla licznych grup owadów zapylających. Wraz z buddleją Davida są prawdziwą stołówką dzikich pszczół, trzmieli, motyli i ciem.

Zadrzewnia nadbrzeżna to krzew dorastający w naturze do 2 m wysokości. Wydłużone, nakrzyżlegle ułożone liście mają do 10 cm długości i od 2 do 8 cm szerokości, są osadzone na krótkich ogonkach. Od pozostałych gatunków zadrzewni odróżnia się obustronnym owłosieniem liści. Wśród jej odmian znajdziemy kultywary o ciekawie zabarwionych liściach, jedną z nich jest ‘Troja Black’. Ten dorastający do 1-1,2 m wysokości krzew początkowo ma ciemnoczerwone liście, które w miarę rozwoju i dojrzewania stają się zielonopurpurowe i ciemnozielone z delikatnym odcieniem purpury. Na ich tle bardzo ładnie prezentują się żółte kwiaty o wąskiej rurce i dwuwargowym brzegu, tworzą się na szczytach pędów zebrane w drobne kwiatostany. Na niektórych płatkach kwiatowych występuje czerwony rumieniec. Krzew rozrasta się do szerokości 1-1,5 m, posadzony w grupach może pełnić rolę rośliny okrywowej.

Obserwując adaptację zadrzewni do warunków uprawy w Polsce można wyciągnąć wnioski, że są to rośliny bardzo plastyczne i tolerancyjne. Nie są wybredne w stosunku do podłoża, dobrze rosną niemal w każdej ziemi ogrodowej, na stanowiskach słonecznych i półcienistych. Do tego tolerują suszę, zasolenie podłoża i zanieczyszczone powietrze miejskie. Są całkowicie odporne na mróz. Odmiany takie jak ‘Troja Black’, o liściach zielonych czy czerwonych, dobrze radzą sobie z okresowym niedoborem wody bez zauważalnego uszczerbku dla ich walorów ozdobnych. Wysoka zdrowotność i brak groźniejszych szkodników czy chorób sprawia, że rośliny te są prawie bezobsługowe. Jedynym zabiegiem, który warto wykonać co roku na wiosnę, jest przycinanie wszystkich pędów na wysokości 20-30 cm od ziemi. Dzięki temu krzewy pozostaną zwarte, wytworzą liczne młode pędy i obficie zakwitną.

Szukasz:

Miesiąc: styczeń 2026