Szukasz:




x
Login:

Hasło:

x

Miesiąc: luty 2026

Rozchodnik kaukaski ‘Tricolor’

Posted on by Urszula Pilaszek


Rozchodnik kaukaski Sedum spurium ‘Tricolor’

e-katalogroslin.pl

To jeden z wielu przedstawicieli rodziny gruboszowatych, wyróżniający się zdolnością magazynowania wody w mięsistych liściach i pędach. Jako typowy sukulent doskonale radzi sobie na stanowiskach suchych, słonecznych i dobrze przepuszczalnych. Uprawiany w ogrodach, na balkonach czy w pojemnikach jest rośliną mało wymagającą, a jego największą ozdobą jest barwne ulistnienie oraz dekoracyjne kwiaty.

Rozchodnik kaukaski pochodzi z obszarów Kaukazu oraz Zakaukazia, gdzie zasiedla skaliste, nasłonecznione zbocza i suche murawy. Do uprawy trafił jako cenna roślina okrywowa i ozdobna, chętnie wykorzystywana w ogrodach skalnych i zieleni miejskiej. Odmiana ‘Tricolor’ jest szczególnie popularna ze względu na efektowne, trójbarwne liście.

Rozchodnik kaukaski ‘Tricolor’ to niska, zimozielona bylina o rozłożystym pokroju, szybko tworząca kolorowe kobierce pokrywające glebę. Jej cienkie, początkowo wzniesione, potem pokładające się po ziemi łodygi są gęsto i równomiernie ulistnione drobnymi, mięsistymi liśćmi o charakterystycznym trójbarwnym wybarwieniu: zielonym, oliwkowym środku, białym lub kremowym obrzeżu oraz różowych akcentach. Intensywnie różowy kolor mają najmłodsze liście. Barwa różowa staje się intensywna także u starszych liści pod wpływem chłodu lub silnego słońca. W czerwcu i lipcu ponad dywan liści wyrastają krótkie, sztywne pędy kwiatostanowe osiągające około 10–15 cm wysokości. Zwieńczone są gwiazdkowatymi, różowymi kwiatami zebranymi w niewielkie baldachogrona.

Rozchodnik kaukaski ‘Tricolor’ najlepiej rośnie w pełnym słońcu i na podłożu lekkim, przepuszczalnym, piaszczystym lub żwirowym. Jest odporny na suszę i mróz, a nadmiar wilgoci znosi znacznie gorzej niż jej niedobór. Doskonale prezentuje się w ogrodach skalnych, na murkach, skarpach, rabatach bylinowych, w ogrodach dachowych oraz jako roślina okrywowa w miejscach trudnych do zagospodarowania. Nadaje się również do uprawy w płaskich pojemnikach ustawianych na słonecznych balkonach i tarasach.

PRODUCENCI

Oczar pośredni ‘Arnold Promise’

Posted on by Urszula Pilaszek

Oczar pośredni Hamamelis ×intermedia ‘Arnold Promise’

e-katalogroslin.pl

Oczary od lat zachwycają swoją niezwykłą porą kwitnienia. Gdy ogród zdaje się jeszcze pogrążony w zimowym uśpieniu, odmiana ‘Arnold Promise’ rozwija swoje frędzelkowate, jasnożółte kwiaty o subtelnym, świeżym zapachu.

Ta odmiana, podobnie jak inne kultywary oczaru pośredniego, powstała ze skrzyżowania oczaru omszonego (H. mollis) i oczaru japońskiego (H. japonica), a jej historia jest ciekawa. Oczar ‘Arnold Promise’ powstał bowiem w rezultacie przypadkowego zapylenia, które miało miejsce na terenie Arnold Arboretum w Bostonie, w USA. Gdy arboretum otrzymało na początku XX wieku nasiona zebrane przez słynnego kolekcjonera roślin Ernesta Henry’ego Wilsona w Chinach, dopiero po wielu latach odkryto, że wyrosłe z nich rośliny różnią się od czystego H. mollis i są efektem naturalnego krzyżowania z rosnącym obok oczarem japońskim. W kolejnych latach uprawy i obserwacji rośliny wyróżniały się intensywnością koloru kwiatów oraz ich zapachem. Wówczas Alfred Rehder nadał obserwowanym mieszańcom miano Hamamelis ×intermedia, a jedna z najbardziej obiecujących siewek otrzymała nazwę ‘Arnold Promise’, upamiętniając miejsce pochodzenia tej rośliny. Do handlu odmiana została wprowadzona dopiero w latach 60. XX wieku, a jej wyjątkowe cechy zostały zauważone i docenione zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Europie.

Oczar pośredni ‘Arnold Promise’ dorasta zwykle do 3–4 metrów wysokości oraz podobnej szerokości, przyjmując wzniesiony pokrój na kształt szerokiego wazonu. Jego liczne kwiaty są zbudowane z długich, zwisających, wąskich płatków. Kwiaty te dobrze znoszą niskie temperatury i potrafią zdobić nagie gałęzie od lutego do kwietnia. W porównaniu do wielu innych odmian oczarów odmiana ‘Arnold Promise’ zakwita nieco później, ale jego kwiaty utrzymują się dłużej, czyniąc go jedną z najcenniejszych roślin zimowego ogrodu. Kwiaty wydzielają delikatny, cytrusowy zapach. Liście są duże, skórzaste, ciemnozielone, pokryte delikatnymi włoskami. Jesienią odmiana zachwyca paletą ciepłych barw, od żółci po nasycone oranże i czerwienie. Dzięki temu oczar  ‘Arnold Promise’ jest atrakcyjna nie tylko w czasie zimowego kwitnienia, ale również jesienią, kiedy jego liście stają się jednym z najbardziej wyrazistych akcentów w ogrodzie.

Krzew ten najlepiej rośnie w glebach żyznych, wilgotnych, przepuszczalnych, o lekko kwaśnym lub obojętnym odczynie. Preferuje stanowiska słoneczne lub półcieniste i miejsca osłonięte od zimowego wiatru. Młode egzemplarze warto zabezpieczyć na zimę, starsze cechują się dobrą mrozoodpornością i potrafią przetrwać nawet surowe zimy. Uprawa tej rośliny jest stosunkowo bezproblemowa, a jej zdrowotność oceniana jako wysoka.

Dzięki efektownemu kwitnieniu oraz jesiennemu przebarwieniu, 'Arnold Promise' doskonale sprawdza się jako soliter, posadzony w wyeksponowanym miejscu prezentuje zimowe kwiaty, jak i jesienny spektakl barw. Często polecany jest do ogrodów przydomowych i parków, do tworzenia kompozycji z niskimi krzewami liściastymi. Jego gałązki można ścinać i wykorzystywać w zimowych aranżacjach wazonowych, wprowadzając kolor i delikatny zapach do wnętrz. Dodatkowym wyróżnieniem jest przyznana tej odmianie Nagroda AGM Royal Horticultural Society, potwierdzająca jej wyjątkowe walory ogrodowe i niezawodność w uprawie.

PRODUCENCI

Bylica Schmidta ‘Nana’

Posted on by Urszula Pilaszek

Bylica Schmidta Artemisia schmidtiana ‘Nana’

e-katalogroslin.pl

Bylica Schmidta należy do rodziny astrowatych i jest jednym z wielu gatunków bylic, które od wieków towarzyszą człowiekowi, zarówno w krajobrazie naturalnym, jak i w kulturze ogrodniczej. Gatunek ten pochodzi z północno‑wschodniej Azji, głównie z terenów Syberii, Dalekiego Wschodu Rosji oraz północnej Japonii. Naturalnie występuje tam na suchych, dobrze przepuszczalnych siedliskach, często na zboczach, w miejscach kamienistych i piaszczystych, gdzie warunki glebowe są ubogie, a ekspozycja słoneczna pełna. Zaliczana jest do roślinności stepowej i półstepowej. Wiele gatunków bylic wykorzystuje się tradycyjnie w ziołolecznictwie, perfumerii czy jako rośliny aromatyczne i przyprawowe. Znaczenie bylicy Schmidta ogranicza się do zastosowania w ogrodnictwie jako rośliny ozdobnej, cenionej za wyjątkową barwę i fakturę liści. 

Jej odmiana ‘Nana’ to jedna z ciekawszych i chętniej sadzonych form tego gatunku. Jest to odmiana karłowa, tworząca niskie, gęste, regularne poduchy o bardzo dekoracyjnym wyglądzie. Dorasta zazwyczaj do około 10 cm wysokości, natomiast z czasem może osiągać nieco większą średnicę, stopniowo rozrastając się na boki. Pędy ma krótkie, pokładające się i silnie rozgałęzione, szczególnie w górnych partiach, gdzie tworzą zwartą strukturę. Cała roślina pokryta jest delikatnymi, jedwabistymi włoskami, które nadają jej charakterystyczny, srebrzystoszary odcień. To właśnie liście stanowią największą ozdobę tej odmiany. Są one silnie podzielone, podwójnie pierzaste, a dzięki obustronnemu, srebrzystemu owłosieniu pięknie odbijają światło. Część ulistnienia utrzymuje się także zimą, co sprawia, że roślina pozostaje atrakcyjna również poza sezonem wegetacyjnym. Kwitnienie bylicy Schmidta ‘Nana’ przypada na okres od sierpnia do września. Wówczas ponad poduchami liści pojawiają się drobne, półkuliste, żółtawe koszyczki kwiatowe.

Cechą bylicy Schmidta ‘Nana’ jest jej zdolność do odbijania światła słonecznego dzięki srebrzystemu owłosieniu liści, co w naturze pomaga roślinie ograniczać parowanie wody i chronić się przed nadmiernym nagrzewaniem. Odmiana ‘Nana’ bywa czasem nazywana „srebrną poduszką” ze względu na swój regularny pokrój.

Bylica Schmidta ‘Nana’ jest rośliną niewymagającą, łatwą w uprawie, polecaną dla początkujących ogrodników. Najlepiej rośnie na stanowiskach w pełnym słońcu, gdzie jej liście wybarwiają się najintensywniej a rośliny zachowują zwarty pokrój. W półcieniu roślina również przetrwa, jednak może stać się luźniejsza i mniej efektowna. Preferuje gleby umiarkowanie żyzne, lekkie, przepuszczalne. Nie toleruje zastojów wody, szczególnie zimą, dlatego na ciężkich glebach konieczne jest zastosowanie drenażu. Jest w pełni mrozoodporna i dobrze znosi polskie warunki klimatyczne, nie wymagając okrywania na zimę. Pielęgnacja ogranicza się głównie do ewentualnego lekkiego przycinania wiosną, które pozwala zachować zwarty kształt poduch i pobudza roślinę do zagęszczania się. Bylica ‘Nana’ jest odporna na choroby i szkodniki oraz dobrze znosi okresowe susze.

Dzięki niewielkim rozmiarom i efektownej barwie liści bylica Schmidta ‘Nana’ znajduje zastosowanie w ogrodach skalnych, może być sadzona na murkach, skarpach oraz w szczelinach między kamieniami, gdzie podkreśla naturalny charakter kompozycji. Może być również sadzona na rabatach bylinowych, jako roślina obwódkowa lub okrywowa.

PRODUCENCI