Miesiąc: październik 2007

Szanowni Koleżanki i Koledzy,

Nasz coroczny zjazd zbliża się wielkimi krokami. Dlatego zwracam się z gorącą prośbą do wszystkich o aktywne włączenie się do obrad.

Oprócz przedstawienia rocznego sprawozdania Zarządu z działalności Związku w minionym roku oraz sprawozdania Komisji Rewizyjnej i Sądu Koleżeńskiego chcielibyśmy, żeby na Zjeździe możliwie jak najdonośniej zabrzmiał ?głos ludu?. Mamy kilka spraw, które powracają co roku (wycieczka, brak wystarczającej ilości pieniędzy na działania promocyjne, wystawy), parę nowych np. odrzucony po raz kolejny nasz wniosek o dofinansowanie programu promowania zieleni a także wiele jeszcze ?nieujawnionych? problemów i problemików, które nurtują naszych członków.

Nie bagatelizujmy ich, podzielmy się nimi z innymi, bo często okazuje się, że na pozór ?nic nie znaczący? problem jest wspólny dla wielu z nas i poprzez wymianę doświadczeń, przemyśleń łatwiej znaleźć właściwe rozwiązanie. Dlatego trzeba rozmawiać.

Wiem, że czasem bardzo trudno wystąpić na szerszym forum i wyrazić swoje myśli przed setką ludzi, nawet jeżeli są to w większości znajomi. Z tego powodu przedstawiciele regionalni są proszeni o zorganizowanie regionalnych spotkań przedzjazdowych. W ramach regionów wszyscy lepiej się znamy, co ułatwia rozmowy o trudnych sprawach.

Tematy, które wymagają omówienia to m.in.:

- uwagi na temat Wystawy (zwiedzających było mniej, ale profesjonalistów więcej niż w roku poprzednim) dobrze to czy źle?

- mając na uwadze odrzucenie naszego ?unijnego? projektu, trzeba podjąć decyzję co dalej? Czy brnąć dalej do skutku, czy przeznaczyć  pieniądze z funduszu marketingowego na inne cele? A jeśli tak, to na jakie? na lokalne wystawy, nasz autorski program promocyjny, a może zbudować internetową giełdę roślin? A może co innego? Tylko co?

- jak działać na poziomie międzynarodowym np. w ramach ENA? Czy pozostawać biernym członkiem? A jeśli działać to w jakich kierunkach? I kto miałby się tym zająć?

- sprawa wystawy wiosennej: Może udział w Gardenii w Poznaniu lub może w innej?

Pewne kroki poszukiwawcze zostały poczynione, ale nie wygląda to zbytnio obiecująco. Największą trudnością okazało się znalezienie hali po przystępnej cenie.

- sprawa najważniejsza: jak dzielić pieniądze z fundusze marketingowego ?dla Regionów?? Wbrew pozorom nie jest to proste. Do tej pory zdarzało się, że bywały one zamrożone przez cały rok, bo może ?ktoś, coś, gdzieś? i dlatego powinny być na wszelki. Nie jest to jednak dobre rozwiązanie, dlatego trzeba opracować inny system i powinny to zrobić Regiony oddolnie. Zarząd sugeruje przygotowywania preliminarza, planu na piśmie na nadchodzący rok czy ogólnego opisu projektu i przewidywanych kosztów. Nie ma to na celu kontroli wydatków ani sporządzania dokładnego kosztorysu przedsięwzięć, ale trzeba stworzyć możliwość alokacji określonej sumy w budżecie Związku.

Prosimy o przedyskutowanie problemów i wszelkich pomysłów, zapisanie wniosków, uwag, postulatów i przesłanie ich do pani Małgosi. Zostaną one włączone do programu Zjazdu.

Poruszenie tutaj wszystkich tematów nie jest możliwe, a poza tym o czym rozmawialibyśmy na Zjeździe?

Zatem jeszcze raz apeluję do Was koleżanki i koledzy o włączenie się do dyskusji przed naszym spotkaniem w listopadzie.

Pamiętajmy: nie ma spraw i problemów, które są błahe, nieważne;

W GRUPIE SIŁA! Do zobaczenia w Jaworzu.

Z okazji 15-lecia ZSzP zarząd związku wystąpił do Prezydenta RP o przyznanie złotych krzyży zasługi kolegom: Janowi Grąbczewskiemu, Szczepanowi Marczyńskiemu i Lucjanowi Kurowskiemu, a srebrnych koleżankom Małgorzacie Gawryluk i Magdalenie Tomżyńskiej.

Osoby przedstawione do odznaczenia zasłużyły się w tworzeniu naszego związku i Agencji Promocji Zieleni.  Wynik naszego wniosku jest następujący: nie przyznano krzyży Lucjanowi Kurowskiemu i Szczepanowi Marczyńskiemu, ponieważ zostali wcześniej odznaczeni, Jana Grąbczewskiego odznaczono srebrnym a Małgorzatę Gawryluk brązowym krzyżem zasługi. Organem przyjmującym i opiniującym wnioski jest wojewoda właściwy dla adresu zamieszkania odznaczonego. Wojewoda mazowiecki zdążył to zrobić przed naszą wystawą, natomiast śląski, gdzie mieszka Magda Tomżyńska, potrzebuje do tego więcej czasu . Mamy nadzieję, że w najbliższym czasie będziemy mogli pogratulować odznaczenia także Magdzie.

Jankowi Grąbczewskiemu i Małgorzacie Gawryluk składamy serdeczne podziękowania za dotychczasową pracę dla Związku Szkółkarzy Polskich i  gratulujemy krzyży zasługi.

Wczesna jesień to czas podsumowań wielu działań  w związku ze zbliżającym się zakończeniem roku obrachunkowego oraz nadchodzącym Walnym Zgromadzeniem Członków.

Podczas ostatniego zebrania Zarząd dokonał podsumowania ostatniej wystawy ?Zieleń to Życie?. Okazało się, że była to zdecydowanie największa wystawa pod względem powierzchni wystawienniczej, odnotowano 17% przyrostu powierzchni w stosunku do roku ubiegłego. Wzrost powierzchni świadczy o wzroście rangi wystawy. Program wystawy cieszył się dużym powodzeniem. Za bardzo udane uznano także seminarium ?Centrum Ogrodnicze ? zarządzając efektywnie?. Postanowiono kontynuować tego typu program szkoleniowy dla profesjonalistów, ale niezbędnym wydaje się poszukanie sponsora, gdyż sprowadzanie wysokiej klasy specjalistów z zagranicy bardzo podnosi koszty organizacji. Podkreślono także, że termin wystawy (wczesny sierpniowy) wpłynął na to, iż frekwencja była niższa. Mimo to - pierwszego dnia wystawy frekwencja profesjonalistów była dosyć wysoka, a wystawcy bardzo  zadowoleni. Padły także propozycje, aby w jakiś sposób uhonorować stałych uczestników wystawy, tak, by zachęcać ich do dalszego udziału w ?Zieleń to Życie?. Zwrócono także uwagę, że uczestnictwo członków Związku w wystawie jest nieduże i dlatego Zarząd postanowił ten temat poruszyć podczas Zjazdu. Omówiono także Jubileuszowy Koktajl dla wystawców oraz reklamę wystawy w mediach.

Tegoroczna konferencja poświęcona zieleni publicznej była także bardzo udana. Wzięło w niej udział (pomimo terminu sierpniowego) 185 osób z całej polski, które z zaciekawieniem przysłuchiwały się różnorodnym wykładom. Widać, że konferencja ma już swoich stałych bywalców, a także pozyskuje nowych.

Dokonano też podsumowania udziału Związku w moskiewskiej wystawie ?Kwiaty 2007?. Na jednym wspólnym stoisku wystąpiło 14 szkółek. Projekt został przygotowany przez APZ, a w tym roku nowością była jego próbna realizacja w szkółce pp.Dębskich. Nowością także była prezentacja multimedialna zdjęć roślin i szkółek, przyciągająca zwiedzających. Wystawcy byli zadowoleni, choć nie wszystkich błędów organizacyjnych udało się uniknąć. Na pewno zostaną wzięte pod uwagę w przyszłym roku, spodziewamy się bowiem jeszcze większej frekwencji szkółkarzy na stoisku Związku.

Podczas ostatniego spotkania Zarząd zapoznał się ze szczegółowym sprawozdaniem B.Byczkowskiego z letniego zjazdu ENA. Odbył się on we Włoszech w lipcu. Podczas niego zostali przyjęci w poczet członków włoscy oraz portugalscy szkółkarze. Zarząd rozważa możliwość zorganizowania któregoś z tych letnich spotkań w Polsce. Decyzja jeszcze nie zapadła.

Sporo czasu zajęły także sprawy związane z organizacją Walnego Zgromadzenia Członków. Wprawdzie wszystkie ustalenia z hotelem zostały zapisane w umowie, ale trzeba było wiele spraw uszczegółowić. Postanowiono także przygotować tematy do dyskusji w regionach, a zarazem do dyskusji podczas Zjazdu wynikające z działalności Związku, np. udział członków we wspólnym stoisku Związku na poszczególnych wystawach. Dokonywano szczegółowych ustaleń związanych z wykładami zjazdowymi oraz ze szkoleniem przed Zjazdem.

Podsumowano nową wersję stron internetowych ZSzP jako bardzo udaną. Wprawdzie długo powstawała, ale w tej chwili można z niej w pełni korzystać. Łatwo znaleźć konkretną roślinę i jej producentów, strony zawierają bardzo dużo informacji tekstowych i zdjęciowych, nowością są aktualności oraz dział ?Cztery Pory Roku?. Kodowane strony wyłącznie dla członków zawierają wszelkie niezbędne dla Państwa informacje, a w dziale ?O Związku? można znaleźć całą jego historię.

Zarząd podsumował także współpracę ze stowarzyszeniem ?Zieleń Polska? przy publikacji norm dla wykonawców terenów zieleni, które to wydawnictwo miało premierę na naszej wystawie. Część tego wydawnictwa dotycząca roślin została przez naszych ekspertów ? szkółkarzy poprawiona i niestety tych poprawek nie uwzględniono w wydawnictwie. Postanowiono więc Zalecenia Jakościowe dla Materiału Szkółkarskiego  wydać ponownie w nowej formie, wnosząc uzupełnienia oraz rozpropagować szeroko wydawnictwo wśród urzędników.

We wrześniu też przedstawiciele zarządu odbyli podróż do Włoch na zaproszenie stowarzyszenia Centro Servizi per Florovivaismo z Lombardii. Spotkanie dotyczyło określenia intencji podjęcia wspólnego programu na rzecz zieleni miejskiej. List intencyjny został podpisany, dalsze przedsięwzięcia przed nami.

W dniach 27-29 września b.r. grupa polskich szkółkarzy była z wizytą w Canneto sull'Oglio, miasteczku leżącym w Lombardii w północnych  Włoszech. Zostaliśmy zaproszeni przez Centro Servizi per Florovivaismo, organizację szkółkarzy z dużego skupiska szkółek, specjalizujących się w produkcji drzew alejowych. Zwiedziliśmy kilka z nich. Jesteśmy pod wrażeniem wielkości, asortymentu i jakości produkcji. Tradycje szkółkarskie w tym rejonie liczą sobie około 500 lat. Cały krajobraz okolic Canneto jest zdominowany przez szkółki. Szkółkarze włoscy są zainteresowani współpracą z polskimi kolegami. Podpisaliśmy w tej sprawie list intencyjny. Według wspólnej opinii, wzajemne kontakty mogą przynieść korzyść obu stronom. W polsko-włoskich planach znalazł się także zamiar wspólnego programu, finansowanego z unijnych funduszy. Wszystko znajduje się w bardzo wstępnym i ogólnym zarysie, ale pierwsze kroki zostały zrobione.

L.G.

Sztuka ogrodowa w Polsce przeżywa prawdziwy renesans. Już nawet na stu metrach kwadratowych powierzchni powstają piękne aranżacje. Inspiracją do stworzenia własnego ?skrawka zieleni? były Targi Ogrodnicze GARDENIA, które odbyły się w dn. 1 ? 3 czerwca 2007 roku na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich. W ciągu trzech dni ekspozycję blisko 80 wystawcówz Polski, Niemiec, Węgier, Danii, Wielkiej Brytanii, Czech i Holandii odwiedziło blisko 6500 osób.

Tematyka GARDENII obejmowała: materiał roślinny, narzędzia i sprzęt ogrodniczy, maszyny i urządzenia dla ogrodnictwa, nawadnianie, chemię ogrodową, małą architekturę ogrodową oraz architekturę terenów zieleni. Oferta wystawców skierowana była przede wszystkim do przedstawicieli zarządów zieleni miejskiej z całego kraju i osób odpowiedzialnych za kształtowanie terenów zielonych w miejskich przestrzeniach. Także dlatego jednym z najważniejszych wydarzeń targów GARDENIA było seminarium ?Miejska Sztuka Ogrodowa w parkach, zieleńcach, na skwerach i w ciągach tras komunikacyjnych?. Wzięło w nim udział ponad 150 osób ? ekspertów z całej Polski zajmujących się na co dzień zagospodarowaniem terenów zieleni. Podczas seminarium rozmawiano m.in. na temat nowych tendencji w Europie i kierunków rozwoju, ewidencji zieleni, wykorzystania nietypowych miejsc na zieleń oraz roślinach wartych szczególnego zainteresowania, o sposobach i nowoczesnych rozwiązaniach wykorzystywanych przy nawadnianiu w mieście. Jeden z tematów seminarium związany był z zielenią zabytkową, na którą Polska w najbliższych latach ma duże szanse pozyskać środki finansowe z funduszy Unii Europejskiej.

Seminarium towarzyszyła wystawa ?Projekt w zieleni?, przedstawiająca dokonania studentów architektury krajobrazu Akademii Rolniczej w Poznaniu oraz Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Sulechowie.

Następna edycja Targów Ogrodniczych GARDENIA odbędzie się w dniach 11-13 kwietnia 2008, na terenach wystawowych Międzynarodowych Targów Poznańskich.

Z dniem 1 lipca 2007 r. weszła w życie ustawa z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz.589), która uchyliła ustawę z dnia 6 marca 1981 r. Niektóre z kwestii uregulowanych ustawą są analogiczne do dotychczasowych, niektóre zostały ujęte w sposób szerszy. Poniżej zostały omówione kwestie dotyczące zadań Inspekcji, postępowania kontrolnego przeprowadzanego przez organy Inspekcji oraz zmiany wprowadzone w ustawie ? Kodeks pracy.

Zadania Państwowej Inspekcji Pracy

Zakres zadań Państwowej Inspekcji Pracy został określony w art. 10 ustawy. Do zadań Inspekcji należy w szczególności:

 1) nadzór i kontrola przestrzegania przepisów prawa pracy, w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów dotyczących stosunku pracy, wynagrodzenia za pracę i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy, czasu pracy, urlopów, uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem, zatrudniania młodocianych i osób niepełnosprawnych;

2) kontrola legalności zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, wykonywania działalności oraz kontrola przestrzegania m.in. obowiązku:

a) informowania powiatowych urzędów pracy o zatrudnieniu bezrobotnego lub powierzeniu mu wykonywania innej pracy zarobkowej,

b) opłacania składek na Fundusz Pracy;

3) kontrola legalności zatrudnienia, innej pracy zarobkowej oraz wykonywania pracy przez cudzoziemców;

4) podejmowanie działań polegających na zapobieganiu i eliminowaniu zagrożeń w środowisku pracy, a w szczególności:

a) badanie i analizowanie okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy oraz kontrola stosowania środków zapobiegających tym wypadkom,

b) inicjowanie przedsięwzięć w sprawach ochrony pracy w rolnictwie indywidualnym,

c) udzielanie porad i informacji technicznych służących eliminowaniu zagrożeń dla życia i zdrowia pracowników, a także porad i informacji w zakresie przestrzegania prawa pracy;

5) ściganie wykroczeń przeciwko prawom pracownika;

6) nadzór i kontrola zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy osobom fizycznym wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy oraz osobom wykonującym na własny rachunek działalność gospodarczą w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę lub przedsiębiorcę, niebędącego pracodawcą, na rzecz którego taka praca jest świadczona;

7) nadzór i kontrola zapewnienia przez pracodawcę bezpiecznych i higienicznych warunków zajęć odbywanych na jego terenie przez studentów i uczniów niebędących pracownikami.

Postępowanie kontrolne

 Inspektor pracy, w toku postępowania kontrolnego, stosownie do art. 23 ustawy, ma prawo:

1) swobodnego wstępu na teren oraz do obiektów i pomieszczeń podmiotu kontrolowanego;

2) przeprowadzania oględzin obiektów, pomieszczeń, stanowisk pracy, maszyn i urządzeń oraz przebiegu procesów technologicznych i pracy;

3) żądania od podmiotu kontrolowanego oraz od wszystkich pracowników lub osób, które są lub były zatrudnione, albo które wykonują lub wykonywały pracę na jego rzecz na innej podstawie niż stosunek pracy, w tym osób wykonujących na własny rachunek działalność gospodarczą, pisemnych i ustnych informacji w sprawach objętych kontrolą oraz wzywania i przesłuchiwania tych osób w związku z przeprowadzaną kontrolą;

4) żądania przedłożenia akt osobowych i wszelkich dokumentów związanych z wykonywaniem pracy przez pracowników lub osoby świadczące pracę na innej podstawie niż stosunek pracy;

5) wykonywania niezbędnych dla celów kontroli odpisów lub wyciągów z dokumentów, jak również zestawień i obliczeń sporządzanych na podstawie dokumentów, a w razie potrzeby żądania ich od podmiotu kontrolowanego;

6) sprawdzania tożsamości osób wykonujących pracę lub przebywających na terenie podmiotu kontrolowanego, ich przesłuchiwania i żądania oświadczeń w sprawie legalności zatrudnienia lub prowadzenia innej działalności zarobkowej.

Inspektorzy pracy są uprawnieni do przeprowadzania, bez uprzedzenia i o każdej porze dnia i nocy, kontroli przestrzegania przepisów prawa pracy, w szczególności stanu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz kontroli przestrzegania przepisów dotyczących legalności zatrudnienia.

Kontrola jest przeprowadzana w siedzibie podmiotu kontrolowanego oraz w innych miejscach wykonywania jego zadań lub przechowywania dokumentów finansowych i kadrowych. Przed podjęciem czynności kontrolnych inspektor pracy zgłasza swoją obecność podmiotowi kontrolowanemu, z wyjątkiem przypadków, gdy zgłoszenie to mogłoby mieć wpływ na wynik kontroli. Inspektor pracy jest upoważniony do swobodnego poruszania się po terenie podmiotu kontrolowanego.

Podmiot kontrolowany ma obowiązek zapewnić inspektorowi pracy warunki i środki niezbędne do sprawnego przeprowadzenia kontroli, a w szczególności:

1. niezwłocznie przedstawić żądane dokumenty i materiały,

2. udostępnić urządzenia techniczne oraz, w miarę możliwości, oddzielne pomieszczenie z odpowiednim wyposażeniem,

3. zapewnić terminowe udzielanie informacji od pracowników lub innych osób, które są lub były zatrudnione, albo które wykonują lub wykonywały pracę na jego rzecz na innej podstawie niż stosunek pracy.

Z przeprowadzonej kontroli sporządzany jest protokół. Protokół podpisuje inspektor pracy prowadzący kontrolę oraz osoba reprezentująca podmiot kontrolowany. Podmiot kontrolowany ma prawo zgłoszenia, przed podpisaniem protokołu kontroli, na piśmie w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu, umotywowanych zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole. W takim przypadku inspektor pracy przeprowadzający kontrolę powinien je zbadać, a w przypadku stwierdzenia zasadności zastrzeżeń - zmienić lub uzupełnić odpowiednią część protokołu. Odmowa podpisania protokołu przez osobę reprezentującą podmiot kontrolowany nie stanowi przeszkody do zastosowania przez inspektora pracy stosownych środków prawnych przewidzianych ustawą. 

W przypadku gdy w wyniku przeprowadzonej kontroli nie zostały stwierdzone uchybienia, wynik kontroli może być udokumentowany w formie notatki urzędowej, podpisanej przez inspektora pracy.

W wyniku ustaleń dokonanych w toku kontroli właściwy inspektor pracy stosuje środki prawne przewidziane w ustawie, w szczególności:

1) wydaje decyzje, w formie:

a) pisemnej, z podaniem podstawy prawnej, terminu usunięcia stwierdzonych uchybień oraz pouczenia o przysługujących podmiotowi kontrolowanemu środkach odwoławczych; od decyzji tej podmiotowi kontrolowanemu przysługuje odwołanie do okręgowego inspektora pracy, w terminie 7 dni od daty otrzymania decyzji;

 b) ustnej - w celu usunięcia ujawnionych w toku kontroli uchybień w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, jeżeli mogą być one usunięte podczas trwania kontroli.

Podmiot kontrolowany, do którego została skierowana decyzja, ma obowiązek informowania odpowiedniego organu Państwowej Inspekcji Pracy o jej realizacji z upływem terminów określonych w decyzji.

2) kieruje wystąpienia, które powinny zawierać wnioski pokontrolne i ich podstawę prawną. Podmiot kontrolowany ma obowiązek w terminie określonym w wystąpieniu, nie dłuższym niż 30 dni, zawiadomić odpowiedni organ Państwowej Inspekcji Pracy o terminie i sposobie realizacji wniosków pokontrolnych;

3) wnosi powództwa.

W przypadku stwierdzenia podczas czynności kontrolnych wykroczenia polegającego na naruszeniu przepisów dotyczących legalności zatrudnienia, właściwy inspektor pracy występuje z wnioskiem do właściwego sądu o ukaranie osób odpowiedzialnych za stwierdzone nieprawidłowości. Ponadto inspektor pracy zawiadamia o naruszeniu przepisów prawa właściwe organy, a w szczególności:

1) Zakład Ubezpieczeń Społecznych - o naruszeniu przepisów w zakresie ubezpieczeń społecznych;

2) urząd kontroli skarbowej - o naruszeniu przepisów prawa podatkowego;

3) Policję lub Straż Graniczną - o naruszeniu przepisów o cudzoziemcach.

Zmiany w Kodeksie pracy

W poniżej przedstawionych przepisach Kodeksu pracy została określona wysokość kary grzywny za wykroczenia wymienione w tych przepisach.

Art. 281. Kto, będąc pracodawcą lub działając w jego imieniu:

1) zawiera umowę cywilnoprawną w warunkach, w których powinna być zawarta umowa o pracę,

2) nie potwierdza na piśmie zawartej z pracownikiem umowy o pracę,

3) wypowiada lub rozwiązuje z pracownikiem stosunek pracy bez wypowiedzenia, naruszając w sposób rażący przepisy prawa pracy,

4) stosuje wobec pracowników inne kary niż przewidziane w przepisach prawa pracy o odpowiedzialności porządkowej pracowników,

5) narusza przepisy o czasie pracy lub przepisy o uprawnieniach pracowników związanych z rodzicielstwem i zatrudnianiu młodocianych,

6) nie prowadzi dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akt osobowych pracowników,

7) pozostawia dokumentację w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz akta osobowe pracowników w warunkach grożących uszkodzeniem lub zniszczeniem

- podlega karze grzywny od 1.000 zł do 30.000 zł.

Art. 282 § 1. Kto, wbrew obowiązkowi:

1) nie wypłaca w ustalonym terminie wynagrodzenia za pracę lub innego świadczenia przysługującego pracownikowi albo uprawnionemu do tego świadczenia członkowi rodziny pracownika, wysokość tego wynagrodzenia lub świadczenia bezpodstawnie obniża albo dokonuje bezpodstawnych potrąceń,

2) nie udziela przysługującego pracownikowi urlopu wypoczynkowego lub bezpodstawnie obniża wymiar tego urlopu,

3) nie wydaje pracownikowi świadectwa pracy,

      - podlega karze grzywny od 1.000 zł do 30.000 zł.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto wbrew obowiązkowi nie wykonuje podlegającego wykonaniu orzeczenia sądu pracy lub ugody zawartej przed komisją pojednawczą lub sądem pracy.

Art. 283 § 1. Kto, będąc odpowiedzialnym za stan bezpieczeństwa i higieny pracy albo kierując pracownikami lub innymi osobami fizycznymi, nie przestrzega przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, podlega karze grzywny od 1.000 zł do 30.000 zł.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto:

1) wbrew obowiązkowi nie zawiadamia w terminie 30 dni właściwego okręgowego inspektora pracy i właściwego państwowego inspektora sanitarnego o miejscu, rodzaju, zakresie prowadzonej działalności, jak również o zmianie miejsca, rodzaju i zakresu prowadzonej działalności oraz o zmianie technologii, jeżeli zmiana technologii może powodować zwiększenie zagrożenia dla zdrowia pracowników,

2) wbrew obowiązkowi nie zapewnia, aby budowa lub przebudowa obiektu budowlanego albo jego części, w których przewiduje się pomieszczenia pracy, była wykonywana na podstawie projektów uwzględniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy, pozytywnie zaopiniowanych przez uprawnionych rzeczoznawców,

3) wbrew obowiązkowi wyposaża stanowiska pracy w maszyny i inne urządzenia techniczne, które nie spełniają wymagań dotyczących oceny zgodności,

4) wbrew obowiązkowi dostarcza pracownikowi środki ochrony indywidualnej, które nie spełniają wymagań dotyczących oceny zgodności,

5) wbrew obowiązkowi stosuje:

a) substancje i preparaty chemiczne nieoznakowane w sposób widoczny i umożliwiający ich identyfikację,

b) niebezpieczne substancje i niebezpieczne preparaty chemiczne nieposiadające kart charakterystyki tych substancji, a także opakowań zabezpieczających przed ich szkodliwym działaniem, pożarem lub wybuchem,

6) wbrew obowiązkowi nie zawiadamia właściwego okręgowego inspektora pracy, prokuratora lub innego właściwego organu o śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym wypadku przy pracy oraz o każdym innym wypadku, który wywołał wymienione skutki, mającym związek z pracą, jeżeli może być uznany za wypadek przy pracy, nie zgłasza choroby zawodowej albo podejrzenia o taką chorobę, nie ujawnia wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, albo przedstawia niezgodne z prawdą informacje, dowody lub dokumenty dotyczące takich wypadków i chorób,

7) nie wykonuje w wyznaczonym terminie podlegającego wykonaniu nakazu organu Państwowej Inspekcji Pracy,

8) utrudnia działalność organu Państwowej Inspekcji Pracy, w szczególności uniemożliwia prowadzenie wizytacji zakładu pracy lub nie udziela informacji niezbędnych do wykonywania jej zadań,

9) bez zezwolenia właściwego inspektora pracy dopuszcza do wykonywania pracy lub innych zajęć zarobkowych przez dziecko do ukończenia przez nie 16 roku życia.

Dokonano również zmian w art. 304 i art. 3041 k.p.

W świetle tych przepisów pracodawca oraz przedsiębiorca niebędący pracodawcą są obowiązani zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy osobom fizycznym:

 1) wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę lub inny podmiot organizujący pracę,

2) prowadzącym na własny rachunek działalność gospodarczą w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę lub inny podmiot organizujący pracę.

 Osoby fizyczne, o których mowa wyżej, są również obowiązane do przestrzegania przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie określonym przez pracodawcę lub inny podmiot organizujący pracę.

W dniach 11-13 Lipca miałem przyjemność uczestniczyć w dorocznym, letnim spotkaniu delegatów ENA które tym razem odbyło się w Poligniano di Mare na południu Włoch.

Pierwszy dzień (11.07.) wypełniło spotkanie sekretarzy będące przygotowaniem do obrad z udziałem wszystkich delegatów. Na wstępie ustalono konieczność dodatkowego wczesnojesiennego spotkania sekretarzy, które najprawdopodobniej odbędzie się w Brukseli i pozwoli nadać pracom szybszy bieg pomiędzy zebraniami zimowym i letnim. Spotkanie sekretarzy w dalszej części było poświęcone ustaleniu programu obrad.

Drugiego dnia do hotelu dotarli pozostali delegaci. Poza usprawiedliwioną absencją niektórych członków (Czechy) stawili się przedstawiciele wszystkich Państw. Na wstępie zatwierdzono protokół ze styczniowego spotkania w Essen. Następnie bez sprzeciwu przyjęto do organizacji włoską organizację ANVI zrzeszającą szkółkarzy i eksporterów. Tym samych ENA zrzesza już 17 organizacji narodowych.

Na wniosek Holendrów, którzy własnymi nakładami przygotowali i wydali ?List of Names of Woody Plants? oraz ?List of Names of Perrenials? członkowie zostali zobowiązaniu do promowania wydawnictwa w środowisku architektów krajobrazu, firm zajmujących się obrotem roślinami oraz na uczelniach i w szkołach ogrodniczych. Z tego miejsca zwracam się także do czytelników niniejszego sprawozdania o popularyzację wykazu. Operowanie ujednoliconymi nazwami ułatwi wszak nasza pracę i pozwoli uniknąć nieporozumień.

Z relacji Davida Browna z Wielkiej Brytanii wynika, że w ?UE Thematic Strategy for Urban Environment?, nie znajdzie się korzystny dla branży zapis obligujący do przeznaczenia określonego odsetka wartości inwestycji budowlanych na zieleń. W ostatecznej wersji zapis przerzuci odpowiedzialność za dbałość o zieleń przy nowych inwestycjach na władze lokalne i planistów. Dlatego, mając na uwadze wspólny interes musimy, w miarę naszych możliwości lobbować za jak najkorzystniejszymi dla nas ustaleniami na poziomie lokalnym. Przy okazji Jurgen Pfaue z Niemiec podał ciekawy przykład miasta Nowy Jork, którego burmistrz który zainicjował akcję ?1 milion drzew dla Nowego Jorku? jako sposób walki z globalnym ociepleniem. Na fali zataczającej coraz szersze kręgi dyskusji o efekcie cieplarnianym i jego skutkach, przy zapewnieniu dobrze prowadzonej kampanii informacyjnej skorzystać mogą szkółkarze. Jesteśmy wszakże głównymi producentami skutecznych ?pochłaniaczy? CO2. Uważam że teraz, kiedy skutki zmian klimatycznych staja się wyraźnie odczuwalne, taka zielona promocja może przynieść dobre efekty.

Na prośbę Matthijs?a Meskena (NL) David Brown przybliżył pilotowany przez HTA (The Horticultual Trades Association) program informowania klientów centrów ogrodniczych o potencjalnie szkodliwych i trujących roślinach. Holandia która posiada już podobny system (oznaczenia literowe ? A, B, C w zależności od niebezpieczeństwa) i wysyła niebagatelne ilości roślin do Wielkiej Brytanii wyraziła swoje zaniepokojenie koniecznością stosowania dodatkowych etykiet. Powstanie angielskiego systemu wynika z szeregu spraw sądowych i wysokich odszkodowań wypłaconych osobom które uległy zatruciu po kontakcie lub spożyciu fragmentów roślin. Co ważne, wykaz niebezpiecznych gatunków został przygotowany na podstawie zarejestrowanych przypadków klinicznych. Mimo pewnych obaw ze strony Holendrów, że kolejne oznaczenia i kolportowane ulotki mogą spowodować spadek sprzedaży lub wzbudzić nieufność klientów, (na liście są m.in. Taxus, Iris i Tulipa), inicjatywa wydaje się słuszna i odpowiedzialna. Niewykluczone że polskie szkółkarstwo stanie w przyszłości przed podobnym problemem.

Przy okazji dyskusji na temat handlu międzynarodowego poruszono temat eksportu do Rosji. I ponownie okazało się że jest to nie tylko Polski problem. Szkółkarze Holenderscy, aby wyeksportować rośliny muszą otrzymać od swoich służb fitosanitarnych zaświadczenie, że uprawa jest całkowicie wolna od Wciornastka kalifornijskiego. W praktyce takie zaświadczenie jest nie wydawane. Podobne problemy proceduralne mogą mieć w przyszłości Anglicy. Wspólnie doszliśmy do wniosku o politycznym charakterze utrudnień w handlu.

Pan Hamar Balazs z Węgier przedstawił zagadnienia poruszane na ostatnim spotkaniu COPA-COGECA.  W związku z reformą sektora owoców i warzyw w sprawozdaniu z 22 06 2007 dotyczącym m.in. propozycji zmian w dyrektywach regulujących przedmiotowy rynek pojawił się zapis że dopłaty do gospodarstw (single payments) powinny dotyczyć zarówno upraw owoców i warzyw jak i szkółek.

Hetty Grooijmans z Holandii przedstawiła sygnalizowany na spotkaniu w Essen projekt stworzenia zintegrowanego systemu edukacji kadr dla szkółkarstwa. Celem projektu jest poprawa jakości kształcenia studentów, poprzez ułatwienie im dostępu do odbywania praktyk w krajowych i zagranicznych, certyfikowanych przez ENA szkółkach. Założenia projektu pokrywają się z przedstawioną przez dr Anders?a Altwegg?a ze Szwajcarii koncepcją stworzenia firmowanej przez ENA strony internetowej, ułatwiającej studentom i uczniom dotarcie do szkółek celem odbycia praktyk.

Utworzona grupa robocza zajmie się wdrażaniem projektu i pozyskaniem finansów na ten cel ze środków unijnych.

Na zakończenie dyskusji poruszono problem opakowań zwrotnych w handlu szkółkarskich. Za wzór podano system wózków CC oraz skrzynek holenderskich. Tim Edwards z Wielkiej Brytanii twierdzi że za kilka lat, ze względu na podatki od odpadów, problem może stać się całkiem poważny. Niestety, różne systemy pakowania mogą utrudnić stworzenie wspólnego systemu.

Spotkanie odbyło się w pięknej okolicy w prowincji Bari przy sporym zaangażowaniu włoskich organizatorów. Mieliśmy także okazję odwiedzić szkółką Vivai Capitanio, a także zwiedzić ciekawe zakątki w tej części Włoch.

Jeśli mają Państwo zagadnienia, które należałoby poruszyć na kolejnym spotkaniu ENA proszę o przesyłanie ich do naszego Związku.