Szukasz:




x
Login:

Hasło:

x

W sierpniowym numerze ZIELEŃ TO ŻYCIE

W sierpniowym numerze ZIELEŃ TO ŻYCIE:

Sierpień pod lupą. Symbole lata zwiastujące jesień 
Ogród marzeń. Żywioły ujarzmione. Lawa pod Krakowem 
Zielone abc. Wydarzenia; co warto kupić. 
Ogród marzeń. Na skalnym podłożu. Skały kwitną w Zakopanem 
Kalendarz prac. Barwy i aromaty lata. Porady Marka Jezierskiego

Mądrość ogrodu. Zielona wizytówka. Firma w otoczeniu roślin
Roślina miesiąca. Słodka jak miód. Pysznogłówka w kilku odsłonach 

Inspiracje. Wyspiarska gościnność. Angielski warzywnik nad Wisłą
Nowości rynkowe. Nasiona traw 
Świat roślin. Puszyste trawy. Malarskie miskanty 
Przydatny sprzęt. Wakacyjne podlewanie ogrodu. Jak nawadniać rabaty i trawnik
W powiększeniu. Niedoceniane piękności. Róże okrywowe

Ogród marzeń. Nie ma jak w rodzinie. Wrzosowe łany w Końskowoli
Ogród z pomysłem. Moda w wodzie. Oczko wodne na fali
W powiększeniu. Kwietne kule. Hortensje rządzą
Zielono wkoło. Ogródki, ale czy ogrody. Uliczne kawiarnie
Rekomendacje. Szkółkarze polecają 
Rośliny na zdrowie. Borówka bez recepty. Przepisy na lato
Kolekcjoner. Nowe odmiany kosaćców
Warto zobaczyć. Wiedeński Wersal. Ogrody Schönbrunn
Felieton. Maja Popielarska

Astilbe 'Fanal'

tawułka 'Fanal'

Należące do rodziny skalnicowatych (Saxifragaceae) tawułki to rośliny znane i cieszące się od dawna dużym zainteresowaniem. Ogrodnicy wyhodowali bardzo wiele odmian różniących się pomiędzy sobą barwą kwiatów, budową kwiatostanów oraz wysokością roślin. Jedną z ciekawszych, przyciągających uwagę płomienną czerwienią kwiatów, jest odmiana ‘Fanal’, czasami opisywana i sprzedawana jako tawułka Arendsa (Astilbe ×arendsii) ‘Fanal’. Jest to bylina o umiarkowanym tempie wzrostu, tworząca kępy o średnicy około 40 cm i wysokości do 60 cm. Podwójnie pierzaste, ażurowe liście wyrastają z krótkiego kłącza. Wczesną wiosną są czerwonobrązowe, później ciemnozielone, dość sztywne. Największą ozdobą i atrakcją odmiany są kwiaty, drobne ale zebrane w stosunkowo duże i gęste wiechy o długości do 30 cm, wyniesione na pędach kwiatostanowych ponad liście. Purpurowoczerwone kwiaty mają najciemniejszą barwę ze wszystkich odmian, rozwijają się w końcu czerwca lub na początku lipca i kwitną dość długo, bo przez okres 3-4 tygodni, oczywiście w zależności od stanowiska i temperatury. Kwiatostany możemy używać do zasuszania.
 

Tawułka ‘Fanal’ jest całkowicie odporna na mróz (strefa 5a). Niekiedy późne wiosenne przymrozki mogą uszkadzać wyrastające liście. Roślina jednak bardzo szybko regeneruje i praktycznie nie wpływa to na obfitość kwitnienia.

Tawułki należą do bylin stosunkowo łatwych w uprawie. Wymagają podłoża żyznego, bogatego w próchnicę, ziemi wilgotnej, a nawet bagnistej, ale nie znoszą zalewania karp przez wodę. W suche lata konieczne obfite podlewanie roślin. Podłoże powinno mieć odczyn kwaśny lub słabo kwaśny. Tawułki nie tolerują wapnia w podłożu. Najlepiej czują się w miejscach lekko zacienionych lub półcienistych, niezbyt nagrzewających się. Pełne nasłonecznienie wytrzymują jedynie wtedy, jeśli podłoże pozostaje cały czas mokre. Nie znoszą suszy i przy niedoborze wody rośliny szybko więdną. Wskazane jest aby starsze rośliny, których kłącza wystają ponad ziemię obsypywać na zimę ziemią kompostową lub przekompostowaną korą. Rośliny łatwo znoszą przesadzanie, pod warunkiem, że wykonujemy to z bryłą ziemi. Rośliny nie powinny pozostawać w jednym miejscu dłużej niż 4-5 lat. Podczas wiosennego przesadzania możemy podzielić rośliny.

Odmiana ‘Fanal’ została wyhodowana 80 lat temu przez Georga Arendsa i do dziś pozostaje jedną z najładniejszych odmian tawułek. Nadaje się do sadzenia w ogrodach przydomowych i parkach, gdzie najefektowniej prezentuje się w grupach liczących kilka – kilkanaście sztuk na rabacie. Ciekawie wygląda sadzona nad brzegami zbiorników wodnych, ale pamiętać należy aby korzenie nie były zalewne przez wodę.
 

Złoty Laur Agroligi

Złoty Laur Agroligi

Dnia 18 i 19 maja 2013 roku w Ośrodku Przygotowań Olimpijskich w Spale odbyły się uroczystości wieńczące dwudziestolecie istnienia Konkursu Agroliga - jednego z największych konkursów dla środowiska rolniczego w kraju.

Podczas Gali kilkudziesięciu laureatów ogólnopolskiego konkursu Agroliga z lat 1993-2012 otrzymało z rąk ministra rolnictwa Stanisława Kalemby Złote Laury 20-lecia Agroligi. Wśród laureatów znalazły się Szkółki KUROWSCY z Końskowoli, z których Lucjan, Grzegorz i Jakub Kurowscy są członkami naszego stowarzyszenia.

Gratulujemy!
 

Podkreślając wysoką rangę i wyjątkową rolę konkursu dla dynamicznego rozwoju tysięcy gospodarstw rolnych i agrofirm, minister rolnictwa określił laureatów mianem rzeczywistej agroelity polskiego rolnictwa i agrobiznesu.
W liście gratulacyjnym do pp. Kurowskich Wiceprezes Rady Ministrów Janusz Piechociński napisał między innymi: „Swoją ciężką pracą, odwaga i wysiłkiem budujecie Państwo nowoczesne oblicze polskiego rolnictwa, które ma wysokie notowania w Unii Europejskiej i na świecie.”
 

 

W lipcowym numerze ZIELEŃ TO ŻYCIE

W lipcowym numerze ZIELEŃ TO ŻYCIE:

Lipiec pod lupą. Lato w pełni
Ogród marzeń. Trawnik był zbędny. Oaza ciszy i spokoju pod Poznaniem
Warto zobaczyć. Ogrody świata. Niezwykły park w Berlinie
Zielone abc. Wydarzenia; co warto kupić
Ogród marzeń. Szukając pnączy doskonałych. Ogród niczym poligon doświadczalny

Kalendarz prac. Lipiec też jest kolorowy. Porady Marka Jezierskiego
Mądrość ogrodu. Kunsztowne krajobrazy
Roślina miesiąca. Płomyk wiechowaty. Kolorowe kępy w ogrodzie
Inspiracje. Liczy się każda kropla. Jak latem oszczędzać wodę
Przydatny sprzęt. Kosy i podkaszarki
Nowości rynkowe. Bionawozy i biostymulatory
Ogród z pomysłem. 100 lat nieustających inspiracji. Chelsea Flower Show 2013
W powiększeniu. Szlachetnie urodzony. Odmiany i zastosowanie buków

Świat roślin. Dzieci słońca. Zalety róż pnących
Zielono wkoło. Bitwa na zieleń. Partyzantka ogrodowa
Rekomendacje. Szkółkarze polecają
Rośliny na zdrowie. Smaczne kwiaty. Niecodzienne doznania smakowe
Ogród marzeń. Z bramą w tle. Romantyczny porządek
Kolekcjoner. Rarytasy do ogrodu
Prosto z natury. Inne oblicze Teneryfy. Wakacje dla miłośników roślin
Felieton. Maja Popielarska

http://www.zielentozycie-czasopismo.pl/

 

Rosa LOVELY FAIRY 'Spevu'

Rosa Lovely Fairy 'Spevu'
róża Lovely Fairy 'Spevu'

Róże to rośliny, które nieustannie cieszą się dużą popularnością, a olbrzymia ilość odmian spotykana w handlu powoduje, że mamy kłopoty z wybraniem tej najciekawszej.

Godną polecenia jest odmiana ‘Spevu’ częściej spotykana i bardziej znana pod handlową nazwą Lovely Fairy. Odmiana ta należy do róż wielokwiatowych i jednocześnie okrywowych. Jest niskim krzewem osiągającym 0,5-1 m wysokości i o podobnej średnicy. Rośnie średnio intensywnie. Jej pędy są zielone, cienkie, przewisające i  pokładające się na boki, z dużą ilością dużych i małych kolców. Krzewy są gęste, silnie rozkrzewione. Liście średniej wielkości, pierzaste, złożone z 5-9 listków. Listki owalne, długości do 4-5 cm, drobno piłkowane, błyszczące i ciemnozielone od góry. Ulistnienie bardzo obfite. Jesienią liście przebarwiają się na ciemnowiśniowo. Długo utrzymują się na krzewie. Kwiaty o bardzo słabym zapachu, pełne, drobne, średnicy 2-3 cm skupione w duże kwiatostany niejednokrotnie składające się z kilkudziesięciu kwiatów. Zabarwienie ciemnoróżowe. Zakwita w połowie czerwca i kwitnie obficie aż do późnej jesieni.

Odmiana ta jest  sportem odmiany ‘Fairy’, otrzymana przez H. Speka w Holandii w 1990 roku. Dość mrozoodporna (strefa 6a), pędy przemarzają tylko w mroźne i bezśnieżne zimy. Najlepiej rośnie na  stanowiskach słonecznych, w miejscach osłoniętych od wiatru i łatwo nagrzewających się. Wymaga gleby żyznej, wilgotnej, dobrze przepuszczalnej, o odczynie lekko kwaśnym.

Róża ‘Spevu’ polecana jest szczególnie do nasadzeń w ogrodach przydomowych, parkach i zieleni osiedlowej, a także przy ulicach. Ze względu na charakter wzrostu jest zaliczana do grupy róż okrywowych. Najlepiej wygląda posadzona w grupach złożonych z kilku-kilkunastu egzemplarzy, ale też w kompozycjach z innymi odmianami o podobnej wysokości. Może być także sadzona w większych pojemnikach, które na zimę należy dobrze zabezpieczyć lub przenieść do nieogrzewanych pomieszczeń. Wymaga tradycyjnego okrywania na zimę. Wiosną należy przyciąć wierzchołki pędów i o ile zajdzie potrzeba wycina się pędy przemarznięte. Czasami odmiana ta jest produkowana w formie piennej i sprzedawana w pojemnikach. Dość tolerancyjna na choroby, ale w wilgotne lata często porażana przez mączniaka prawdziwego i czarną plamistość liści.