Szukasz:




x
Login:

Hasło:

x

Kalina angielska

Viburnum ×carlcephalum
kalina angielska 

Kaliny nieomal zawsze były i są roślinami budzącymi zainteresowanie. Jej krzewy są chętnie kupowane i sadzone w ogrodach przydomowych. Do najbardziej znanych i najczęściej wybieranych z pewnością należy kalina koralowa (Viburnum opulus) i jej odmiana ‘Roseum’ o wspaniałych, płonnych kwiatach zebranych w kuliste kwiatostany. Z czasem zaczęto sadzić także inne gatunki i odmiany kalin.

Z całą pewnością jedną z najładniejszych i zasługujących na szerokie rozpowszechnienie jest kalina angielska (Viburnum ×carlcephalum). Jest to krzew o powolnym tempie wzrostu, dorastający do 3 m wysokości, sztywnych i luźno ułożonych pędach. Jajowate blaszki liściowe mają długość 6-9 cm, są ciemnozielone i błyszczące. Białe kwiaty są zebrane w okazałe, kuliste kwiatostany średnicy do 13 cm, silnie i bardzo przyjemnie pachnące. Pączki przed rozwinięciem są różowe. Krzew kwitnie w maju przez około 2-3 tygodnie, nie zawiązuje owoców.

Kalinę angielską uzyskano w szkółkach Burkwooda i Skipwitha w Kingston, w Anglii, w 1932 roku w wyniku skrzyżowania Viburnum macrocephalum i Viburnum carlesii. Gatunek jest dość odporny na mróz (strefa 6a), może przemarzać jedynie w najchłodniejszych rejonach kraju oraz przy spadkach temperatur poniżej -25 st. C. Krzewy sadzimy na stanowisku słonecznym lub półcienistym, osłoniętym od silnego wiatru i przeciągów. Wymaga żyznego, przepuszczalnego podłoża, gleby umiarkowanie wilgotnej o pH 5-6. Krzewy wiążą pąki kwiatowe jesienią dlatego po tym termie nie powinno się ciąć pędów aż do kwitnienia. Gatunek nadaje się do sadzenia w ogrodach i parkach, zarówno pojedynczo, jak i w grupach. Ze względu na krótki okres kwitnienia polecany do tworzenia kompozycji z innymi krzewami kwitnącymi w podobnym terminie. Dostępne w sprzedaży krzewy kaliny angielskiej są zazwyczaj szczepiony na Viburnum lantana. Podkładka ta wytwarza odrosty, które należy corocznie wycinać, aby nie zdominowały kaliny angielskiej.

 

Floks 'Amazing Grace'

Phlox 'Amazing Grace'
floks 'Amazing Grace'

Płomyki, zwane także floksami, to gatunki bardzo pospolite w naszych ogrodach. Wśród nich spotkamy zarówno rośliny jednoroczne, jak i wieloletnie, o wzniesionym, wyprostowanym pokroju, lub niskie, ścielące się po ziemi. Należą do rodziny wielosiłowatych (Polemoniaceae). Phlox ‘Amazing Grace’ to odmiana zaliczana do grupy Subulata. Jest niską, osiągającą zaledwie 10–15 cm wysokości, płożącą się byliną o gęsto ulistnionych pędach. W sprzyjających warunkach dobrze wyrośnięte rośliny po kilku latach uprawy mogą tworzyć puszyste kępy średnicy do 0,8 m. Płożące się po ziemi pędy niekiedy zakorzeniają się.

Liście wąskie, szydlaste, stosunkowo sztywne, a nawet nieco kłujące mają długość do 2 cm i są delikatnie owłosione. Liście są zimozielone, w momencie nastania niskich temperatur przybierają zabarwienie brudnozielonopurpurowe. Bylina najefektowniej wygląda wiosną. Rośliny rozpoczynają kwitnienie już w końcu kwietnia, a kończą z początkiem czerwca. Kwitnienie jest niezwykle obfite, w szczytowym okresie praktycznie nie widać ani liści, ani pędów, tylko same kwiaty. Kwiaty zebrane po 3-6 w baldachogrona osiągają średnicę 1,5-2 cm, są białe, niekiedy z delikatnym, różowym odcieniem. W centralnej części pojedynczego kwiatu znajduje się wyraźne, nieco rozmyte, ciemnoróżowe lub fioletoworóżowe oczko. Płatki korony są klinowate, w szczytowej części sercowate i nieznacznie zachodzą na siebie. Działki kielicha i szypułki mają purpurowe zabarwienie. Płomyk ‘Amazing Grace’ jest rośliną niewymagającą i łatwą w uprawie. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych i ciepłych, toleruje lekki cień, ale im jest on głębszy, tym roślina słabiej kwitnie. Wymaga podłoża żyznego, przepuszczalnego, umiarkowanie wilgotnego, o odczynie od lekko kwaśnego po słabo zasadowy. Odmiana jest całkowicie odporna na mróz (strefa 3-4).

Ze względu na swój pokrój odmiana ta doskonale nadaje się do sadzenia na rabatach, w ogródkach skalnych, do obsadzania murków. Nadaje się do uprawy w pojemnikach. Bardzo dobrze spełnia rolę rośliny okrywowej. Czasami używana zamiast trawnika. Po kwitnieniu wskazane jest usuwanie przekwitłych kwiatostanów. Zabieg ten pobudza rośliny do rozkrzewiania się oraz poprawia ich wygląd. Odmiana ‘Amazing Grace’ prezentuje się bardzo atrakcyjnie nawet po przekwitnieniu. Aby uzyskać szybko ładny efekt wskazane jest sadzenie roślin w grupach. Wówczas na 1 m kwadratowy sadzimy 10-12 roślin. Przed sadzeniem należy zadbać o staranne odchwaszczenie poletka.

Magnolia ‘Sunsation’

Magnolia ‘Sunsation’
Magnolia ‘Sunsation’

Ta wolno rosnąca odmiana magnolii o atrakcyjnych, żółtych kwiatach, doskonale nadaje się do sadzenia w niewielkich ogrodach przydomowych oraz w pojemnikach ustawianych balkonach i tarasach.

Magnolia ‘Sunsation’ zwraca uwagę nie tylko ciekawą barwą kwiatów, ale też ich obfitością – niewielkie rośliny są nim obsypane każdej wiosny!  Odmiana ta została uzyskana w 2000 r. w wyniku skrzyżowania Magnolia ×brooklynensis 'Woodsman' z Magnolia 'Elizabeth'. Mieszaniec przybiera formę niedużego drzewka o wzniesionym pokroju, po kilkunastu latach uprawy dorasta do 5 m wysokości, kwitnie w maju. Kwiaty swoim kształtem przypominają kwiaty tulipanów, są zbudowane z grubych, masywnych działek, w pąku zielono-żółtych, po rozwinięciu jasnożółtych z różowym rumieńcem u nasady. Po kwitnieniu drzewo pozostaje ozdobne dzięki zielonym, skórzastym liściom.

Magnolia ‘Sunsation’ preferuje gleby żyzne, próchniczne, dostatecznie wilgotne, ale przepuszczalne, o lekko kwaśnym odczynie. Rośliny należy sadzić na stanowiskach słonecznych, osłoniętych od wiatru, zacisznych, najlepiej przy południowych ścianach budynków lub żywopłotów.

Sadząc drzewka do gruntu nie należy udeptywać zbyt mocno gleby wokół nich, by nie uszkodzić dosyć kruchych korzeni. Ponieważ magnolie korzenią się płytko glebę wokół roślin warto ściółkować przekompostowaną korą sosnową. Ściółka sprzyja utrzymaniu kwaśnego pH podłoża, ogranicza zachwaszczenie, zapobiega szybkiemu przesychaniu oraz zabezpiecza płytki system korzeniowy przed mrozem.

Odmiana ‘Sunsation’ wykazuje wysoką odporność mrozową. Jedynie w najchłodniejszych rejonach kraju młode rośliny zaleca się zabezpieczać na zimę słomianymi chochołami lub stroiszem. Z wiekiem rośliny nabierają odporności i okrywanie w kolejnych latach staje się zbędne.

Ze względu na wyjątkowe piękno i atrakcyjną barwę kwiatów magnolia ‘Sunsation’ najlepiej prezentuje się sadzona pojedynczo w miejscach eksponowanych.

32. Targi ZIELEŃ TO ŻYCIE - Awangarda, ale zielona!

Lejtmotyw tegorocznych targów brzmi: „Dołącz do zielonej awangardy!” Podkreśla siłę naszej branży i wspólnych działań, których motorem jest od 34 lat Związek Szkółkarzy Polskich, skupiający najlepszych producentów drzew, krzewów, pnączy i bylin w kraju.

Jako że słowo „awangarda” oznacza grupę osób, których przedsięwzięcia w jakiejś dziedzinie są nowatorskie, uznaliśmy że znakomicie charakteryzuje misję i działania ZSzP.

Awangardowe było już samo powołanie w 1993 roku targów Zieleń to Życie, które od tej pory regularnie pod koniec lata gromadzą tysiące zainteresowanych z kraju i zagranicy. Związek Szkółkarzy Polskich i Agencja Promocji Zieleni jako pierwsze zajęły się na międzynarodową skalę promocją, łączeniem i wzmacnianiem rodzimego sektora ogrodniczego. Również z tego punktu widzenia ZtŻ jest w naszym kraju bezprecedensowa, a jej rosnąca rozpoznawalność w świecie została potwierdzona rekomendacją udzieloną przez AIPH, czyli Międzynarodowe Stowarzyszenie Producentów Ogrodniczych, które w 2024 r., przy okazji targów Zieleń to Życie, zorganizowało w Warszawie swój doroczny kongres, sprowadzając członków z pięciu kontynentów do stolicy RP.

Hasło targów zarazem współgra z duchem czasów, współczesnymi trendami w ogrodnictwie i ochronie środowiska, stawianiem na proekologiczne rozwiązania i zrównoważony rozwój w uprawie i stosowaniu roślin, a także z pilną koniecznością rozwoju zielonego otoczenia człowieka, gdziekolwiek tylko jest to możliwe.

Połączenie pasji i technologii

Współczesne ogrodnictwo to dziedzina, która łączy wiele obszarów, choć różnorodna, działa dziś coraz bardziej synergicznie. Producenci roślin, architekci krajobrazu i specjaliści od nowych technologii tworzą wspólne platformy współpracy, które prowadzą do tworzenia innowacyjnych rozwiązań dla ogrodów i miejskich terenów zieleni.  W trakcie targów zapraszamy ekspertów, którzy dzielą się swoją wiedzą, doświadczeniem i praktycznymi rozwiązaniami.

Dzięki obecności przedstawicieli różnych profesji i sektorów, także tych nie związanych z zielenią, targi stały się przestrzenią do tworzenia nowych sojuszy i współpracy. Przedstawiciele branży roślinnej, architekci krajobrazu, wykonawcy oraz kupcy mogą współdziałać, łącząc swoje kompetencje, by wspólnie tworzyć innowacyjne rozwiązania. Często te profesje się przenikają, a ich współpraca prowadzi do powstania nowych, ambitnych projektów, które mają na celu poprawę jakości otoczenia.

Debaty – wyzwania i dyskusje

Targi to także czas na dyskusje i debaty, które pozwalają na wymianę poglądów na tematy, które są niejednoznaczne i dyskusyjne. Jednym z nich jest coraz szersze promowanie stosowania w ogrodach oraz założeniach miejskich tylko roślin rodzimych. Trend ten jest globalny, a jednocześnie ściśle wpływa na rozwój bioróżnorodności, która ma zasadnicze znaczenie w budowaniu dobrostanu środowiskowego. Przedstawione będą między innymi wyniki badań przeprowadzonych w ogrodach Sheffield w Wielkiej Brytanii w ramach projektu „Biodiversity in Urban Gardens in Sheffield” (BUGS). Wynika z nich, że na 1166 zidentyfikowanych taksonów roślin 30% to gatunki rodzime, a 70% obce. Czyli bogactwo gatunkowe w ogrodach znacznie przewyższyło liczbę gatunków zarejestrowanych na wielu naturalnych terenach w Wielkiej Brytanii.

Na temat stosowania roślin rodzimych w kontekście bioróżnorodności odbędzie się debata, gdzie swoje racje i punkty widzenia przedstawią – naukowiec, architekt krajobrazu, przyrodnik i szkółkarz.

Rośliny to nasza przyszłość

Targi „Dołącz do zielonej awangardy” to nie tylko wydarzenie branżowe, ale także manifest zmiany, której potrzebujemy w miastach i w całym społeczeństwie. Poprzez współpracę, wymianę wiedzy i doświadczeń, oraz promowanie innowacyjnych rozwiązań, wspólnie możemy tworzyć bardziej zieloną, zdrową i zrównoważoną przyszłość. 

Dołącz do nas, by być częścią tej zmiany – bo to rośliny, technologia i współpraca są kluczem do zielonej rewolucji, której potrzebujemy.

2023 - Warszawa

28 listopada 2023 r. w Warszawie odbyło się XXXIII Sprawozdawczo-Wyborcze Walne Zgromadzenie Członków Związku Szkółkarzy Polskich, podczas którego dokonano wyboru nowych władz stowarzyszenia.

Prezesem zarządu Związku Szkółkarzy Polskich został jednogłośnie wybrany Andrzej Kujawa. W poprzedniej kadencji pełnił funkcję wiceprezesa. Swoją pracę w zarządzie będą kontynuowali także Łukasz Pełka i Mateusz Milczyński. Po kilku latach przerwy wróciła do zarządu Renata Fryszkowska-Madej (skarbnik w latach 2015-2018). Do zarządu dołączyła także Anna Bilska ze szkółki KOSOWSCY.

W głosowaniu wyłoniono też nowe składy komisji rewizyjnej i sądu koleżeńskiego. Oto pełna lista członków ZSzP, którzy decyzją Walnego Zgromadzenia zostali powołani do nowych władz Związku Szkółkarzy Polskich na kadencję 2023-2026.

Zarząd:

  • Andrzej Kujawa – Prezes
  • Renata Fryszkowska-Madej – Wiceprezes
  • Łukasz Pełka – Skarbnik
  • Mateusz Milczyński
  • Anna Bilska

Komisja Rewizyjna:

  • Marek Majewski
  • Wiesław Szydło
  • Elżbieta Tepper
  • Krystyna Widaj
  • Anna Wójcik-Kager

Sąd Koleżeński:

  • Jan Ciepłucha
  • Daniel Kordus
  • Grzegorz Kurowski
  • Tomasz Michalik
  • Krzysztof Słowiński

Warto przypomnieć, że wszystkie funkcje w Związku Szkółkarzy Polskich członkowie pełnią społecznie.

Walne Zgromadzenie podziękowało ustępującym członkom zarządu, wręczając pamiątkowe dyplomy i kwiaty. Ustępujący prezes Wiesław Szydło, nie kryjąc wzruszenia, podziękował zebranym za współpracę. Na podkreślenie zasługuje fakt, że Wiesław Szydło pracował w zarządzie nieprzerwanie od 2009 roku, tj. 14 lat. Jest to rekord w dotychczasowej historii Związku.

Składy poprzednich zarządów można przeglądać pod linkiem - https://zszp.pl/zwiazek/wladze-2/ 

Zarząd ZSzP, od lewej: Anna Bilska, Łukasz Pełka, Andrzej Kujawa, Renata Fryszkowska-Madej, Mateusz Milczyński

2021 - Warszawa

XXXI Walne Zgromadzenie Członków Związku Szkółkarzy Polskich 2021 odbyło się w dniach 22 i 23 listopada 2021 w hotelu Warsaw Plaza, w Warszawie. 

Obrady Walnego Zgromadzenia

XXXI Zwyczajne Walne Zgromadzenie Członków Związku Szkółkarzy Polskich uroczyście otworzył prezes Wiesław Szydło. Obradom przewodniczył Marek Majewski, zaś funkcję sekretarza pełniła Elżbieta Tepper. 

Uczestnicy zjazdu zapoznali się z działaniami zarządu ZSzP w okresie ostatniego roku przedstawionymi przez prezesa Wiesława Szydło, wysłuchali sprawozdań komisji rewizyjnej oraz sądu koleżeńskiego, a także sprawozdania z działalności Agencji Promocji Zieleni. Walne Zgromadzenie jednogłośnie udzieliło zarządowi absolutorium. Istotnym punktem corocznych spotkań jest dyskusja. Tegoroczną zdominował temat potrzeby poszerzania wiedzy i szukania nowych rozwiązań produkcyjnych w dobie zmieniających się przepisów środowiskowych.

Walne zgromadzenie jednogłośnie przyjęło uchwałę zwalniającą nowoprzyjętych członków ZSzP ze składki wpisowej.

Z okazji jubileuszu 30-lecia Związku Szkółkarzy Polskich na podstawie § 10 ust. 5 Statutu Związku Szkółkarzy Polskich Walne Zgromadzenie Członków uchwaliło zwolnienie z obowiązku opłacenia składki wpisowej przez nowych członków przyjętych do stowarzyszenia do końca 2022 r.

Szczególnie uroczystym punktem było jednogłośne przyjęcie uchwały o odznaczeniu Wojciecha Wróblewskiego Złotą Odznaką Honorową.

Na podstawie §1 ust. 4 Statutu Związku Szkółkarzy Polskich oraz przepisów dot. Odznak Honorowych Związku Szkółkarzy Polskich Walne Zgromadzenie Członków uchwala przyznanie Wojciechowi Wróblewskiemu Złotej Odznaki Honorowej za wybitny wkład w rozwój Związku Szkółkarzy Polskich.

Wykłady

Uczestnicy zjazdu wzięli udział w dwóch wykładach:

  1. Bezpieczeństwo i Higiena Pracy w szkółkach – najważniejsze kwestie i obowiązki związane z przepisami BHP – Józef Fijołek, nadinspektor pracy, koordynator sekcji prewencji i promocji Okręgowego Inspektoratu Pracy w Warszawie.
  2. Paszportyzacja roślin – realizacja przepisów w praktyce – Agnieszka Sahajdak, dyrektor Biura Nadzoru Fitosanitarnego i Współpracy Międzynarodowej, Ewa Półtorak, Główny Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa.

Uroczysta kolacja

Ostatnim punktem programu dnia była uroczysta kolacja. Rozpoczęła się od uhonorowania zasłużonych członków Związku, społecznie pełniących funkcję w poprzedniej kadencji. W tym roku zarząd przyznał srebrne odznaki następującym członkom ZSzP:

  • Katarzynie Radzis,
  • Arturowi Majowi,
  • Krzysztofowi Mrozowi (członkowie poprzedniego zarządu),
  • Krystynie Widaj
  • Piotrowi Bule (członkowie Komisji Rewizyjnej),
  • Aleksandrze Wolskiej-Barańskiej
  • Łukaszowi Tomżyńskiemu (przedstawiciele zarządu w regionach).

Laureatom składamy serdeczne gratulacje!

Pyszne jedzenie, tort na 30-lecie Związku, open bar były mocnymi stronami uroczystości.

Uroczystą kolację uświetnił występ duetu harfistki i skrzypaczki. Nie zabrakło też tortu z okazji 30-lecia Związku Szkółkarzy Polskich.  

Wycieczki do szkółek ZSzP

Na drugi dzień zjazdu, 23 listopada, zaplanowano zwiedzanie szkółek Związku Szkółkarzy Polskich.

Najpierw zostaliśmy przyjęci przez pana Kamila Teodorkiewicza, który wraz z mamą - panią Marią Gawart-Teodorkiewicz oprowadzili nas po swoim Gospodarstwie Szkółkarskim w Kożuszkach Parceli. Szkółka znajduje się w doskonałej lokalizacji. Produkcja odbywa się w ścisłej współpracy z najlepszymi specjalistami. Ich wytyczne odnośnie np. rodzaju stosowanych podłoży właściciele sumiennie wprowadzają w życie. Podczas zwiedzania właściciele opowiadali o szkółce, stosowanych technologiach, odpowiadali na liczne pytania Kolegów. Po poczęstunku, pamiątkowych zdjęciach ruszyliśmy w dalszą drogę do Kościelnej Góry, gdzie po Gospodarstwie Specjalistycznym Panek oprowadzili nas właściciele – Państwo Anna i Dariusz Panek wraz z córką Karoliną Rytel. W trosce o środowisko szkółka stosuje z dużymi sukcesami integrowaną produkcję roślin. Choć wymaga to ogromnej wiedzy, monitorowania i obserwacji, system jest przez właścicieli bardzo polecany z uwagi na zalety ekologiczne i ekonomiczne. Dużym zainteresowaniem szkółkarzy cieszył się też temat sprzedaży internetowej. Szkółka obecnie prowadzi własny sklep. Gospodarze chętnie dzielili się swoją wiedzą i doświadczeniem, odpowiadając na liczne pytania.

Byliśmy pod wielkim wrażeniem asortymentu i najwyższej jakości produkowanego materiału szkółkarskiego wytwarzanego w obu szkółkach.

Serdecznie dziękujemy za tak ciepłe przyjęcie grupy i ogromną gościnność.

Tawlina jarzębolistna ‘Sem’

Sorbaria sorbifolia 'Sem'
Tawlina jarzębolistna ‘Sem’ 

Tawlina jarzębolistna jest gatunkiem azjatyckim, rosnącym na terenach od Uralu po Kamczatkę i Japonię. W stanie naturalnym tworzy szerokie krzewy rozrastające się za pomocą podziemnych rozłogów. W przeciwieństwie do czystego gatunku, który nie odznacza się wyjątkową wartością dekoracyjną, odmiana ‘Sem’ uznawana jest za jedną z najbardziej atrakcyjnych roślin ogrodowych, o czym świadczą przyznane w kraju i zagranicą wyróżnienia: brązowy medal na warszawskiej wystawie ‘Zieleń to Życie’ oraz srebrny medal holenderskich targów Plantarium.

Tawlina jarzębolistna ‘Sem’ to półkulisty, kompaktowy krzew o barwnym ulistnieniu osiągający 1 m wysokości. Pierzaste liście składają się z kilkunastu do kilkudziesięciu lancetowatych, brzegiem piłkowanych listków, rozwijają się bardzo wczesną wiosną. Młode listki są różowo-pomarańczowe, starsze żółte, a położone wewnątrz krzewu jasnozielone. Tawlina ma grube pędy z pomarańczowym rdzeniem w środku. Wierzchołkowe, najmłodsze części pędów są czerwone, podobnie jak ogonki rozwijających się liści. W trakcie wegetacji pędy są ukryte w gąszczu liści. W czerwcu i lipcu na wierzchołkach pędów ukazują się drobne, białe kwiaty zebrane w gęste kwiatostany typu wiechy, chętnie oblatywane przez pszczoły i motyle. Po przekwitnięciu na krzewach zawiązują się małe owoce w postaci suchych mieszków.

Tawlina jarzębolistna ‘Sem’ tworzy liczne rozłogi podziemne, za pomocą których szybko opanowuje otaczający ją teren, dlatego stanowi cenny gatunek glebochronny. Z tego względu doskonale nadaje się do sadzenia w miejscach, gdzie gleba narażona jest na działanie procesów erozji – na skarpach, nasypach, zboczach, czy pagórkach. Odmiana ‘Sem’ jest uważana za jedną z najefektywniej pochłaniających niebezpieczne dla zdrowia człowieka zanieczyszczenia powietrza w miastach. Świetnie radzi sobie w trudnych warunkach przydrożnych i przemysłowych, zachowując jednocześnie bogate walory dekoracyjne. Doskonale nadaje się do sadzenia w wąskich pasach zieleni przyulicznej, osiedlowej i parkowej oraz w pojemnikach. Uprawa roślin w donicach skutecznie zapobiega rozrastaniu się krzewu w ogrodzie. Ten sposób uprawy jest polecany zwłaszcza dla właścicieli niewielkich ogrodów przydomowych oraz miłośników zieleni na tarasach i balkonach. Krzewy rosnące w okrągłych lub kwadratowych pojemnikach szybko tworzą piękne, efektowne półkule.

Tawlina to gatunek wyjątkowo tolerancyjny na trudne warunki uprawy, znoszący suszę oraz bardzo niskie temperatury w okresie zimy (do -40 st. C), jak i wysokie latem. Krzewy dobrze rosną na przeciętnych glebach ogrodowych, na stanowiskach słonecznych lub w lekkim półcieniu. W gorszych warunkach świetlnych (w cieniu) liście słabiej się wybarwiają. Krzewy rosną zdrowo, nie są atakowane przez szkodniki, ani porażane przez choroby. Właściwie przez cały sezon nie wymagają żadnych zabiegów pielęgnacyjnych.  

Picea abies 'Little Gem'

Picea abies 'Little Gem'
świerk pospolity 'Little Gem'

Karłowe rośliny iglaste są obiektem pożądania wielu kolekcjonerów i miłośników roślin. Do rozwijania pasji gromadzenia ogrodowych „perełek” nie trzeba ogromnego ogrodu, zwykle wystarczy niewielka działka, ogródek skalny, a niekiedy nawet balkon lub taras, na którym można ustawić donice z ulubionymi pupilami. Najwolniej rosnące krzewy iglaste przyrastają zaledwie od 1 do kilku cm rocznie, i to w sprzyjających warunkach, dlatego zakładając rabatę z tego typu roślinami trzeba być cierpliwym w oczekiwaniu na efekt. Bez wątpienia bowiem największe wrażenie robią okazy stare, liczące od kilkunastu do kilkudziesięciu lat. Pośród wszystkich uprawianych u nas gatunków roślin szpilkowych znajdzie się spora grupa formy karłowych. Jedne z nich są lepiej znane, inne mniej.  Przykładem może być nasz rodzimy gatunek świerka pospolitego i jego miniaturowa odmiana ‘Little Gem’ uzyskana w 1960 roku w holenderskiej szkółce F.J. Grootendorst, jako sport odmiany ‘Nidiformis’, wprowadzony do handlu w 1965 roku.

Świerk pospolity ‘Little Gem’ absolutnie nie przypomina znanego nam z lasów ogromnego drzewa, jakim jest świerk pospolity. Jest to płaskokulista, karłowa roślina z niewielkim, gniazdowym zagłębieniem na szczycie, osiągająca po 10 latach uprawy zaledwie około 30 cm średnicy. Wszystkie pędy tej miniaturowej formy wyrastają promieniście ze środka krzewu. Gałązki są krótkie, cienkie, ułożone regularnie, gęsto pokryte małymi, jasnozielonymi igłami. Igły mają od 2 do 5 mm długości, są delikatne i przyjemne w dotyku. Krzewy nie zawiązują szyszek. Po wielu latach wypiętrzają się tworząc ciekawe, nieregularne kule.

Świerk pospolity, pomimo że jest gatunkiem naturalnie występującym w naszym obszarze geograficznym, ma nieco większe wymagania uprawowe, niż inne rodzime rośliny. Preferuje gleby świeże, gliniasto-piaszczystych, lekko kwaśne, stale umiarkowanie wilgotne, ale przepuszczalne. Lepsza zasobność podłoża w składniki pokarmowe i podwyższona wilgotność powietrza jest szczególnie wskazana w przypadku uprawy odmian karłowych. Świerki najlepiej rosną w klimacie chłodnym, na stanowiskach słonecznych. ‘Little Gem’ jest odmianą w pełni mrozoodporną. Czasami, zwykle pod koniec wiosny lub latem, karłowe świerki mogą paść ofiarą ataków przędziorków. Gdy tylko zauważymy pierwsze objawy żółknięcia igieł, a po obejrzeniu igieł po lupą małe pajączki, krzewy należy opryskać jednym z akarycydów – środków służących do zwalczania przędziorków. Ograniczeniu występowania szkodnika sprzyja zwiększona wilgotność powietrza. Inne problemy związane z uprawą praktycznie nie występują.

Picea
abies ‘Little Gem’ jest niemal naturalnym elementem ogrodów wrzosowiskowych, skalnych oraz rabat przeznaczonych pod uprawę niewielkich roślin iglastych. Krzewy można śmiało sadzić w najmniejszych ogrodach przydomowych oraz w donicach ustawianych na balkonach czy tarasach. Bardzo efektownie prezentują się rośliny uprawiane w formie miniaturowych drzewek, zaszczepione na niezbyt wysokiej podkładce.